سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » رهبری و دغدغه فراموش شده معیشت مردم...
» بازخوانی سخنانی که برای یافتن آنها باید به تاریخ مراجعه کرد

رهبری و دغدغه فراموش شده معیشت مردم

چکیده :برادران مدعی اصولگرایی که این روزها در وانفسای کنونی اقتصاد و گرانی ها، سخنان رهبری در سال 79 را یادآور شده اند تا ادعا کنند که ایشان دغدغه معیشت مردم را دارند، به این توجه نکرده اند که تصور به کارگیری چنین منطقی در سخنان ایشان برای سال 91 امری نزدیک به محال است، هرچقدر هم که مردم در گرفتاری باشند. دولت مطلوب و محبوب رهبری نه نفت بر سفره ها آورد، نه گذاشت همان لقمه نان گذشته در سفره ها بماند....


کلمه – علی بردبار

این روزها با افزایش سرسام آور قیمت ها و تحولاتی که آینده اقتصاد در ایران را از منظر هر نگاه کارشناسانه ای تیره و تار نشان می دهد، به جای اصلاح سیاست ها و یا حداقل عذرخواهی از مردم، جناح حاکم تلاش می کند نیت خوبش را از اجرای این سیاست ها به میان بکشد. مانند فرد خطاکاری که در توضیح قصورش و یا توجیه تقصیرش، از نیت خیر خود می گوید.

از سویی دولت و شخص احمدی نژاد به گونه ای عمل می کنند و پیام می فرستند که ما کاره ای نیستیم و انگشت اشاره را به سمت عکس بالاسر خود یعنی رهبری می برند. از سویی رهبری که در 7 سال و نیم گذشته، کشور دقیقا با سیاست های مد نظر ایشان اداره شده مشکلات پیش آمده در زندگی و معیشت مردم را به روی خود نمی آورد و از سوی دیگر، سایر گروه های اقتدارگرا در مجلس و دیگر نهادها، در رقابت برای کسب نظر رهبری، نمی دانند تا کجا می توانند حرف بزنند و سوال کنند که مورد عتاب و خطاب قرار نگیرند.

یک اتفاق جالب در این رابطه، بازخوانی بخشی از سخنان مقام رهبری در سال 79 در دیدار با نمایندگان مجلس ششم است که سایت رجانیوز وابسته به حاکمیت نیز آن را باز نشر داده است. مجلسی که در آن به جای راه پیمایی در راهروهای مجلس و مرده باد/ زنده باد گفتن برای خوش آمد دیگران، ضمن تلاش برای اصلاح و تدوین قوانین مناسب، امر به معروف و نهی از منکر نسبت به مقامات ارشد نظام هم فرو گذاشته نمی شد. چنین بود که در برابر کسانی که خود را نماینده مردم می دانستند و نه قدرت، به جای تحسین، سیاست هایشان تحت لوای حمایت از مردم زیر سوال می رفت و یا در اواخر دوره مجلس ششم، متهم به کلفت کردن صدا، قلدری و نافرمانی می شدند. مرور این سخنان پیش از پرداختن اجمالی به آن خالی از لطف نیست:

«امروز در بعضى از گفته‌ها و اظهارات، راجع به شأن و شخصيّت و شرف و كرامت انسان در جامعه حرف زده مى‌شود. اين بلاشك از اصول اسلامى است؛ اما كدام نقض كرامت انسانى بالاتر از اين كه انسانى، رئيس عائله‌اى، پدر خانواده‌اى، در جامعه‌اى كه در آن همه‌چيز هم هست، نتواند اوّليات زندگى فرزندان خودش را تأمين كند؟! كدام تحقير از اين بالاتر است؟! كدام نقض شخصيّت و شرف و كرامت انسانى از اين بالاتر است؟!

صبح تا شب كار كند، آخرش به من يا به شما يا به آن مسؤول ديگر نامه بنويسد كه من دو ماه است به خانه‌ام گوشت نبرده‌ام! يك وقت در جامعه گوشت و ميوه نيست، من و شما هم نمى‌خوريم؛ يك وقت در جامعه امكانات رفاهى نيست، من و شما هم استفاده نمى‌كنيم؛ يك وقت ايام عيد كه مى‌شود، فرزندان من و شما هم لباس نو بر تن نمى‌كنند.

در اين حالت كسى احساس سرشكستگى نمى‌كند – البلية اذا عمت طابت – اما وقتى همه چيز هست، وقتى كسانى در جامعه با استفاده از فرصتهاى نامشروع توانسته‌اند براى خودشان آلاف و الوف و زندگيهاى تجمّلى فراهم كنند، وقتى طبقاتى در جامعه هستند كه برايشان پول خرج كردن هيچ اهميتى ندارد، جمع كثيرى از مردم كه در بين آنها رزمندگان و عناصر نظامى و كارمندان دولت و معلمان و روستاييان و مردم مناطق محروم و دور و مناطق جنوب هستند، نتوانند نان و پنير بچه‌هايشان را فراهم كنند، كدام شكستن شخصيّت و شرف انسانى از اين بالاتر است؟! شما مى‌خواهيد جواب چه كسى را بدهيد؟ شما مى‌خواهيد دل چه كسى را خوش كنيد؟ شما مى‌خواهيد چه كسى از شما راضى باشد؟

بله، مسأله معيشت قطعاً در اولويّت اوّل است. معيشت كه نبود، دين هم نيست؛ اخلاق هم نيست؛ حفظ عصمت و عفت هم نيست؛ اميد هم نيست. كسى را كه به موقعيتى دست پيدا كرده، به خاطر اين كه براى رفع نابسامانى و فقر، تلاش و مجاهدت كند و شب و روزِ خودش را صرف نمايد، ملامت نخواهند كرد. اولويّتها را پيدا كنيد. مسائل اساسى جامعه اينهاست.

عزيزان من! شما بدانيد كه دشمن شما، دشمن اين انقلاب، دشمن اين نظام، بُرنده‌ترين حربه‌اى كه در اختيار خواهد داشت، فقر و گرفتارى اقتصادى مردم است. روى اين مسأله بايد فكر كرد.

آنچه در ابتدا مورد اشاره رهبری قرار گرفته، کنایه زدن به گفتمان روز اصلاح طلبان درباره حقوق مردم و کرامت آنهاست که معطوف به آزادی های مدنی آنها بود. موضوعی که به بهانه معیشت قرار بود بخش انتصابی نظام در برابر راهبردهای بخش انتخابی آن روز نظام قرار گرفته و مانع از اجرای آنها شود. اما امروزه و در دوره ای که دیگر کسی به دنبال آن آزادی ها در هیچ یک از بخش های حاکمیت یکدست نیست، از آن دغدغه ها برای معیشت مردم هم خبری نیست.

نکته قابل توجهی است این که در وانفسای کنونی اقتصاد و گرانی ها، رسانه های مدعی اصولگرایی برای نشان دادن دغدغه های رهبری در قبال معیشت مردم باید سراغ سخنان ایشان در سال 79 بروند که از قضا وضع مردم بهتر از این روزها بود. بدیهی است که تصور به کارگیری چنین منطقی در سخنان ایشان برای سال 91 امری نزدیک به محال است، هرچقدر که مردم در گرفتاری باشند. امروز دولت حتی به دنبال کرامت انسانی هم نیست که وجهی از کرامت انسان ناظر به کسب آبرومندانه معیشت، به درستی از سوی رهبری مورد اشاره قرار بگیرد. شهروندان امروز نه کرامت در معیشت دارند و نه کرامت در دیگر حقوق شهروندی.

دولت مطلوب و محبوب رهبری شعار اصلی اش آوردن پول نفت بر سر سفره مردم بود که این وضعیت سخت را در معاش مردم بوجود آورد. از سوی دیگر بسیاری از سرمایه گذاری های زیر بنایی همچنانکه مطالبه رهبری در دوره اصلاحات بود، با تصور اینکه سفره مردم را رنگین تر می کند، تعطیل شدند. اما اقتصاد هم چوب خورد و هم پیاز. هم در دوره درآمدهای افسانه ای نفت به جای جهش اقتصادی، رشد اقتصادی را به صفر درصد رساندند، هم کشاورزی و صنعت را با واردات بی رویه به نابودی کشاندند، هم قرص نانی از سفره ها کاستند. با این حال خبری از این جنس دغدغه های رهبری نیست.

مشهور بود که در دوره اصلاحات گزارش قیمت ها مرتبا و با جزییات به خدمت رهبری رسانده می شد و ایشان درباره افزایش بسیاری از آنها، وزیر و مدیر مربوطه را احضار کرده و توضیح می خواستند. علی مزروعی، یکی از نمایندگان همان مجلس ششم در صفحه فیس بوک خود نقل می کند که برای افزایش اندک قیمت انگور که جزو کالاهای اساسی محسوب نمی شود، آقای محمود حجتی، وزیر کشاورزی که در دوره او به خودکفایی در گندم رسیدیم، باید بلافاصله از شهرستان و ماموریت خود را به تهران و محضر آقا می رسانید و حساب پس می داد. هنوز در خاطره ها هست، به محض پخش خبر یکی از مراحل پلکانی و غیر شوک آور کاهش یارانه ها و افزایش اندک قیمت کالایی مانند نان که در محاسبات به نحوی رعایت می شد که افزایش درآمد سرانه، آن میزان از تورم را جبران کند، در سخنان رهبری در جمع مردم جلوی اجرای آن سیاست ها گرفته می شد. اما امروز خبری از آن دغدغه ها نیست.

منصفانه نیست اگر گمان کنیم آن دغدغه ها واقعیت نداشته اند. به هر حال هر مسئولی تلاش می کند که در انجام وظایفش موفق باشد. بحث بر سر معیارهای دوگانه است که هر دوره به شکل متفاوتی خود را نشان می دهد. بحث بر سر اثبات غلط بودن برخی سیاست هاست که متاسفانه امکان اصلاح آنها تنها به تصمیم شخصی رهبری بسته است. چرا که مکانیسم امروزی آن که “انتخابات آزاد” است، برای اینکه مدافعان یک سیاست حکومتی در صورت عدم موفقیت بتوانند توسط مردم به راحتی کنار گذاشته شوند و فکر و برنامه دیگری روی کار بیاید، وجود ندارد و راه آن توسط حامیان همین سیاست های شکست خورده، مسدود شده است.

به هر حال آنچه ذکر شد نکته ظریفی است که برادران مدعی اصولگرایی که سخنان رهبری در سال 79 را یادآور شده اند تا ادعا کنند که ایشان دغدغه معیشت مردم را دارند، به آن توجه نکرده اند. سایت رجا نیوز در مقدمه این مطلب از سخنان رهبری نوشته است: “دغدغه هاي رهبر معظم  انقلاب اسلامی ، نسبت به مسائل معیشتی مردم بر هیچ کس پوشیده نیست ، اما علی رغم تذکرات ، برخی از مسئولان خود را به ندانستن می زنند .”

بله، ایشان حتما این دغدغه را دارند. البته گاهی مثل حالا اجازه بروز این دغدغه را نمی دهند، اما گاهی هم مثل دوره اصلاحات، شعار توسعه اقتصادی مقدم بر توسعه سیاسی سر داده می شد و مبارزه با فقر و فساد و تبعیض به اولویت روز تبدیل می شد، برای آنکه دولتی که اتفاقا بهترین کارنامه را در اقتصاد داشت، تخطئه شود.

در این میان، لابد مشکل اصلی از علم اقتصاد و یک سری حساب و کتاب های علمی است که ولایت پذیر نیست، کار به خواسته رهبری و هیچ کس دیگر ندارد و کار خود می کند. به خصوص که اجزای دیگر سیاست های کشور از جمله در سیاست خارجی با این راهبردها ناسازگاری دارند. از سویی در سیاست خارجی رویکرد تهاجمی اتخاذ می شود که دشمن تراش است و از سوی دیگر اقتصاد را بر پایه واردات بنا می کنند که نیازمند دوستان فراوان و توسعه یافته در جهان است.

هم غنی سازی تمام عیار خواسته ایم و هم حضور آزاد و بی دست انداز تحریم و غیره را در اقتصاد جهانی. استراتژی های غلطی که نه نفت بر سفره ها آورد، نه گذاشت همان لقمه نان گذشته در سفره ها بماند و نه حداقل در برابر افکار عمومی این پرسش جوابی بیابد که منطق مردم مدار و پرسشگر از دولت و مجلس اصلاحات، چگونه چنان تغییری می کند که برای نشانه آوردن از دغدغه های رهبری باید به آرشیو رسانه ها در سال 79 بازگشت.



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

12 پاسخ به “رهبری و دغدغه فراموش شده معیشت مردم”

  1. مرتضی گفت:

    البته امروز باید از عزت و شرافت و کرامت مردم سخن گفت لکن عزت و شرافت و کرامت مردم به مسائل مادی و اقتصادی و معیشتی نیست ! اینها امور دنیوی زود گذرند ! امروز باید از مقاومت و ایثار و جهاد و اقتصاد مقاومتی و ریاضت اقتصادی سخن گفت!ما که برای اقتصاد و نان و شکم قیام نکرده ایم!

    • Eshghek2_445 گفت:

      شمارو اطلاع ندارم ولی ما بخاطر امور دنیوی انقلاب کردیم یا بهتره بگم برامون کردن

  2. mehdi irani گفت:

    اینها ادامه حکومت خود را در فقیر کردن مردم، کاهش سطح زندگی و وابسته کردن آنها به کمک حکومت میدانند. آنها میدانند که باید قشر متوسط را فقیر کرد، چنان به مصائب زندگی دچارش کرد که دیگر فکر اصلاح کشور به سرش خطور نکند، به خیابان نیاید، روزنامه نخرد، وقتی برای دنبال کردن اخبار و اعتراض و … نداشته باشد.

    واقعا خیلی سخت میشد ایران را به این روز انداخت. مشخص است که شخص رهبری برای رساندن کشور و مردم به این سطح فلاکت روز و شب تلاش کرده. وگرنه ایران و فقر و فلاکت در این حد؟

    اینها تنها مفر خود را اجرای الگوی کره شمالی میدانند و اتفاقا هم خیلی خوب در این مسیر جلو رفته اند. کاهش سطح زندگی، وابسته کردن مردم به حکومت، توزیع مشاغل بین بسیجی های و خودی ها، امنیتی کردن کل کشور، منزوی کردن کشور و قطع رابطه با دنیا، تلاش برای ساخت بمب اتم! دیگر چه میخواهید؟ همین روزهاست که اینترنت را قطع کنند و مرزها را هم ببندند. با آمریکا هم معامله میکنند که تو کاری با ما نداشته باش ما هم از سوریه و فلسطین و عراق بیرون میکشیم!

  3. Saman گفت:

    نظرتان بطور کلی درست است. متشکرم. فقط تقاضا دارم همچنین بگویید دشمنی با اسرائیل و امریکا هم غلط است.

  4. مادر سبز گفت:

    اجرای فاز دوم هدفمندی در این شرایط حکم تیر خلاص را دارد برای اقتصاد بیمار ایران و این یعنی برای حاکمیت جامعه ی ما معیشت مردم هیچ وقت در الویت نبوده است حفظ قدرت برای خدای استبداد از همه چیز مهم تر است.

  5. Mihman گفت:

    تخت و تاج من باشد مردم چه کسی هستند ! یعنی چه آقا ! من را مردم نشناخته اند من ولی فقیه هستم آن هم از نوع مطلقه ! اصلا من خدایم ! خلایقی میخواهم مطیع ، فرمانبر ، ذلیل ، و ….

  6. علی گفت:

    پخش این سخنان که نوعی اعتراف به جانبداری رهبر است !! پخش سخنان سال 79 رهبری نشان میدهد که ایشان 8 سال است یک نکته در مورد معیشت مردم صحبت نکرده و باید از 12 سال قبل یک مورد پیدا کنند

  7. Amitris2010 گفت:

    حضرات خودشون جیبشون پره و شکمشون سیر
    ما هم باید عزت نفس پیشه کنیم و صدامون درنیاد
    به کی بگم من دانشجو برای شهریه ثابت دانشگاهم دو ماه هست ماتم دارم؟ اونوقت کمک میلیونی میکنن به آفریقا و سوریه
    وقتی تو ایران تو خیابون گرسنه ها هر روز بیشتر میشن
    ملت یه جفت کفش میخوان بخرن هفتاد هزار تومن کمتر نیست اونوقت حضرات با افتخار عیدی کارکنان دولت رو میدن 402هزارتومن …و فکر نمیکنن آجیل عیدش که پسته کیلو 39هزارتومنه و گوشت کیلو 27تومن ملت خودمون بدبختت حضرات بخشش میکنن به دیگرون بعد میگن …..
    آخه این ملت اگه برای نان و شکم قیام میکرد که قبل انقلاب وضعش خیلی بهتر بود
    الان یه قبض آب میاد واست چهل تومن.قبض گاز نود تومن واسه یه خونه دو خوابه اجاره ای که صاحبش فقط ماهی 500 تومن تو مملکت بی صاحب داره اجاره میده .و حقوق طرف هم 700 تومن باشه پیدا کنید عزت نفس ملت ایران را

  8. Mrtezahoosseini گفت:

    علی مزروعی :
    قیمت انگور و نگرانی آقا
    یادم می آید آقای حجتی وزیر جهادکشاورزی دولت خاتمی به مناسبتی که در مورد عملکرد اقتصادی دولت احمدی نژاد پیش آمده بود، تعریف کرد روزی در ایام وزارتش و درحالیکه درگیر کاری بیرون از وزارتخانه و تهران بوده از بیت رهبری به او زنگ می زنند و می گویند که به آقا خبر رسیده که « قیمت انگور » گران و ایشان نگران شده اند، جریان چیست؟ شما بیایید و دراین باره توضیح بدهید.
    آقای حجتی گفت من به هر سختی بود خود را به تهران رساندم و با گرفتن اطلاعات لازم از مجاری مربوطه به بیت رفتم و برای رفع « نگرانی آقا » توضیحات لازم را دادم، و گفتم که چون انگور جز کالاهای اساسی و ضروری مردم نیست دولت نقش چندانی در تنظیم بازار و قیمت آن ندارد و قیمتش متناسب با شرایط بازار و عرضه – تقاضا تعیین می شود و گرانی موجود هم بدلیل کاهش عرضه است که بزودی رفع می شود، و البته من بقیه توضیحات ایشان را که راجع به چگونگی میزان تولید، توزیع و بازار انگور و میوه درکشور بود، فراموش کرده ام.
    خلاصه اینکه در دوران دولت اصلاحات « قیمت انگور » اسباب « نگرانی آقا » و احضار وزرای دولت به بیت برای توضیح می شد اما نمی دانم در دوره دولت آحمدی نژاد، و به ویژه در یکسال و نیم اخیر که قیمت کالاها و خدمات و ارز و طلا هر روز در حال گران شدن است چرا خبری از « نگرانی آقا » نیست، و رئیس دولت کودتا بی خیال این وضعیت و در مجلسی که راهیافتگانش خود را منتخب مردم می دانند آنگونه سخن می گوید که گویا مملکت گل و بلبل و درحال پیشترفت و فتح قله هاست، و هیچ خبری از تورم رسمی اعلام شده حدود 30 درصدی، بیکاری 14 درصدی، و نرخ رشد اقتصادی حدود صفر درصدی نیست، و دراین حال خبری هم از واکنش و احضاری و… نیست! ظاهرا اینرا باید نتیجه نزدیک بودن نظر این رئیس دولت به نظر رهبری دانست! بله روزگاری « قیمت انگور » اسباب « نگرانی آقا » بود اما حالا چی اسباب « نگرانی آقا » می شود خدا می داند چون سرکشی قیمت ها دیگر اسباب نگرانی نیست.

  9. Mihman گفت:

    این را می گویند یکی به نعل زدن و یکی به دیوار زدن

  10. Reyhan گفت:

    تنها یک تظاهرات سبز کافیست تا حضرت اقا را با عمامه اش دار بزنند . خدا را شاهد میگیرم که بسیاری از افراد بی تفاوت و حتی طرفدار قبل حضرت آقا خسته شده اند و به عقل او شک کرده اند مگر رهبرها و رووسا و پادشاهان دیوانه نمیشوند؟

  11. میثم گفت:

    دغدغه رهبری فقط اصرار بر خطای نا بخشودنی اش در حق ملت ایران هست تا دم مرگ …