• صفحه اصلی
  • » آقای باهنر! به پشتوانه چه کسی مهندس موسوی را تهدید کردید؟...

» محمد رضا باهنر

آقای باهنر! به پشتوانه چه کسی مهندس موسوی را تهدید کردید؟

آقای باهنر چطور و به چه پشتوانه ای به این راحتی یک هفته بعد از انتخابات، نامزد انتخابات ریاست جمهوری با (طبق ادعای حکومت) 13 میلیون رای را به زندان و تبعید و اعدام محکوم کرده اند؟ و چقدر مهندس موسوی با اغماض و بزرگواری برخورد کرد که تا روز حصر هم صحبتی از این تهدید و رفتار توهین آمیز شما نکرد؟ واقعا جمهوری اسلامی اینقدر بی صاحب شده که چند مسئول مملکتی در روز روشن عضو مجمع تشخیص و نامزد ریاست جمهوری اش را اینطور راحت تهدید به اعدام و تبعید می کنند؟ یا خاک امام اینقدر سرد شده که نخست وزیر محبوبش در نظام امام باید به اعدام تهدید شود؟

پاسخ نمایندگان شاخص جناح اکثریت به احمدی نژاد: این توهمات زیانبار است، تنش‌آفرینی نکنید

جنابعالی و همه همکاران ارجمند را به همدلی و همراهی و پرهیز از هر سخن، رفتار و تصمیم اختلاف برانگیز و تنش آفرین فرا می‌خوانیم. / تصویری که جنابعالی از وضع فعلی نظام در این نامه ارایه کردید این است که دو قوه از قوای سه گانه همراه با مجمع تشخیص مصلحت، که رئیس و اعضای آن با نصب مستقیم رهبری نظام تعیین می‌شوند و زیر نظر معظم له کار می‌کنند ، به شکل غیر قانونی و با تبانی علیه قوه مجریه فعالند ، آیا این تصویر واقعی است؟ وجود این توهم زیانبار است چه رسد به ایراد اتهام در نامه سرگشاده.

بازخوانی تاریخ / آن روزها که اقتدارگرایان مخالف سهمیه‌بندی بنزین و افزایش قیمت‌ها بودند

غلامعلی حداد عادل گفت: آیا مجلس باید اجازه می داد كه بنزین از لیتری ۸۰ تومان به ۳۰۰ تومان افزایش یابد و ناگهان طوفانی از قیمت ها برپا شود؟ آیا چنین وضعی به سود مستضعفان است؟ محمدرضا باهنر هم در نامه ای به اعضای فراكسیون اكثریت مجلس تصریح كرده بود: الزام دولت به سهمیه بندی فرآورده های نفتی به خصوص بنزین در سال ۸۴ به هیچ وجه به مصلحت دولت كنونی، دولت آینده و مجلس شورای اسلامی نیست.

باهنر: در زمان سفر به نیویورک هم طرح سوال از احمدی نژاد مطرح شد

طرح سوال از محمود احمدی نژاد دارای چهار محور می باشد؛ که شامل بر “اظهارات رئیس دولت در خصوص جایگاه مجلس و اینکه مجلس در راس امور نیست”، “عدم توجه به مسایل فرهنگی جامعه” و “اظهارات اسفندیار رحیم مشایی رئیس دفتر وی در خصوص مکتب ایرانی به جای مکتب اسلامی” و “سیاست های لیبرالی فرهنگی ” می باشد.