• صفحه اصلی
  • » 3دهه چالش برای افزایش مشارکت زنان/ زهرا شجاعی: باور به توانمندی زنان «تزریقی» نیست...

» زهرا شجاعی

3دهه چالش برای افزایش مشارکت زنان/ زهرا شجاعی: باور به توانمندی زنان «تزریقی» نیست

گفت‌وگو درباره مشارکت سیاسی زنان در روزهایی که تنها شعارهای همیشگی بر سر زبان‌هاست، شاید آب در هاون کوبیدن به‌نظر برسد، اما بازخوانی – هرچندباره – دلایل پایین‌بودن نرخ مشارکت سیاسی زنان شاید تلنگری باشد برای مدیرانی که اغلب به شوخی و طنز از کنار این مسایل عبور می‌کنند. اما حالا با گذشت چهاردهه از پیروزی انقلاب اسلامی، مشارکت سیاسی پایین زنان در عمل و نه در شعار، به یک مساله جدی تبدیل شده است.

رئیس اسبق مرکز امور زنان: دولت نهم، تحقیقات ما راخمیر کرد

با روی کار آمدن دولت جدید، اقشار مختلف جامعه در انتظار بهبود شرایط و تحقق وعده‌های انتخاباتی هستند. زنان هم چشم‌انتظار تغییراتی هستند که در زمینه‌های گوناگون سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به آنها وعده داده شده است. اما این تغییرات کدامند و امکان به وقوع پیوستن آنها وجود دارد؟ درباره این که این شرایط جدید در اوضاع زنان چه تحولاتی می‌تواند به وجود بیاورد، عملکرد مرکز امور زنان و خانواده در هشت سال گذشته چطور بوده است، تغییراتی که این مرکز در سال‌های گذشته داشته چه روندی داشته، اتفاقاتی که در حوزه زنان در دولت نهم و دهم رخ داد و مسائل دیگری که در این زمینه وجود دارد، در کافه‌خبر با زهرا شجاعی گفت‌وگو کردیم.

پیامدهای حذف «مطالعات زنان» در دانشگاه تهران

رشته مطالعات زنان که طي سال‌هاي گذشته با تغييرات زيادي روبه‌رو شد و در نهايت به ايجاد گرايش‌هاي زن و خانواده و حقوق زن در اسلام منتهي شد، امسال در دانشگاه تهران هيچ ظرفيتي را به خود اختصاص نداده است. اين‌رشته سال گذشته نيز از ‌رشته‌هاي دانشگاه علامه‌طباطبايي حذف شده بود. تنها دانشگاه‌هاي اصفهان، الزهرا، تربيت مدرس، خوارزمي تهران، شيراز و شهيدباهنر کرمان اين‌رشته را در دفترچه درج کرده‌اند.

دولت‌هايي كه زنان را نديدند؛ دولت‌هايي كه زنان را براي مردان ديدند

ديدگاه دولت به زنان متناقض است و اين نشان‌دهنده آن است كه خاستگاه فكري درست در پشت تصميم‌گيري‌هاي اين دولت در رابطه با زنان وجود ندارد و نگاه تخصصي به موضوع زنان ندارند. از يك طرف ادعا مي‌شود كه زنان مي‌توانند به ورزشگاه بروند، از طرف ديگر طرح تفكيك دختران و پسران در دانشگاه‌ها مطرح مي‌شود. اين يك تناقض آشكار است.