» بیانیه 18، منشور جنبش سبز، امروز

دولت بنفش و جنبش سبز

بدون فشار جامعه مدنی و بدون اصرار شهروندان تغییرخواه برای تحقق حقوق اساسی و مدنی‌شان (به بیان مشهور، بدون “فشار از پایین”)، اقتدارگرایان حاضر در حکومت، نه تنها ضرورتی برای گشایش بیشتر فضای سیاسی و فرهنگی احساس نخواهند کرد، بلکه چه بسا سرکوب مزمن و نرم جامعه مدنی را زیر لوای دولت بهبودخواه روحانی، پیگیری کنند.

جنبش سبز، مسالمت‌آمیز و دنبال صلح اجتماعی است / سبزها نباید در دام خشونت‌طلبی حکومت بیفتند

جنبش سبز خشونت آمیز نیست، ما طالب صلح اجتماعی هستیم و مبارزه ما نیز مبارزه ای مسالمت آمیز خواهد بود. خشونت طلبیِ حکومت، نباید و نمی تواند جنبش و حامیان آن را تحریک کند تا از روش و راهکارِ غیرخشونت آمیز دست بردارند. اظهارات تحریک آمیز برخی مقامات حکومتی مبنی بر اینکه “جنبش سبزی ها جرات ماندن و خون و هزینه دادن نداشتند” نیز، نوعی ترغیبِ به کارگیری خشونت توسط آنان است، که باید مراقب بود در دام آنها نیفتاد و اسیر گفتمان آنها نشد.

عقلانيت جمعي توحيدي و زمينه‌هاي فكري آن

تجربياتي كه كشورمان از خرداد 1388 تا كنون شاهد بوده است يقينا در تحليل‌ها و ادراك‌هاي همه ما از سير تحول جامعه ايراني بسيار تاثيرگذار بوده و به جرات مي‌توان مدعي شد انديشه‌هاي همه ما درباره آن در طول اين مدت دگرگوني‌هاي فراواني را مشاهده كرده است.

گفتگویی ماندگار با میرحسین؛ یک، جلوش تا بینهایت سبزها

مگر غیر از این هم ممکن است که یک حکومتی ۲۶سال سابقه خودش را خودش زیر سوال ببرد و با بحران مشروعیت مواجه نشود .فراموش نکنیم کسانیکه از مردم سالاری دینی دم میزدند امروز جرات برگزاری انتخابات شورا ها را هم ندارند ….‬

بخش دوم؛ آب را گل نکنیم

این مقاله، مندرجات بیانیه ی شماره ۱۸ ، را به سه بخش ( ریشه در آب ، آب را گل نکنیم ، بي سرو پا همچو آب ) تقسیم می کند . در ابتدای هر بخش ، خلاصه ای از محتویات بیانیه را در ساختاری قابل ارجاع می آورد و میزان وفاداری به متن و نگرش نگارنده را نیز نمایان می سازد .در گام دیگر ، مهمات ِ بیانیه ، را تحلیل می کند و نکات مبهم و یا متناقض آن را برجسته می سازد . گام سوم ، با رویکردی تحلیلی – انتقادی و البته بنیادی تر ، به مندرجات قبلی می پردازد . در پایان هر بخش ملاحظات و پیشنهادات صاحب مقاله می آیند .

جنبش سبز؛ وارث هابیل در مقابل قابیل

آنچه طی یک سال گذشته مردم ایران را بیش از تقلب در انتخابات دچار شوک ساخت، خشونت حامیان دولت در قبال ولی نعمتان خود بود. چه کسی باور می کرد نیروهایی که می بایست مدافع مردم در مقابل دشمنان خارجی باشند این گونه عمل کنند؟ اما متاسفانه هزاران هزار تن به چشم خود دیدند که چه گذشت و امروز پس از یک سال با این همه ادعای قدرت حکومت، حتی یک نفر به جرم کشتن معترضین شناسایی و محاکمه نشده است.