سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » در آستانه روز جهانی کارگر، روایتی از ستم بر کارگران بازنشسته زندانی اسماعیل گرامی ...

در آستانه روز جهانی کارگر، روایتی از ستم بر کارگران بازنشسته زندانی اسماعیل گرامی و شاپور احسانی راد

چکیده :گمان می کنم این وضعیتی که در آن قرار داریم برای همه ما شرم آور است، از آن ضابط و بازجوی سپاه و اطلاعات و قاضی دادگاه که امثال شاپور و اسماعیل را زندانی کرده اند تا من و شما که منتقد وضع موجود هستیم و به قول کیوان صمیمی که خدا حافظش باشد، فقط تا جائی از حقوق کارگران، معلمان، بازنشستگان و‌‌...دفاع می کنیم که برایمان هزینه بردار نباشد و خدای ناکرده! خودمان را هم نبرند زندان پیش اسماعیل و...


احمدرضا حائری

روز گذشته پیگیر حال و روز جوان ۲۵ ساله ای بودم که در حاشیه مراسم یادبود جانباختگان هواپیمای اوکراینی در برابر دانشگاه امیرکبیر بازداشت شده بود، شنیدن روایت سلول انفرادی یازده روزه و شکنجه سفید آن جوان حالم را گرفته بود که همان موقع عمو شاپور [شاپور احسانی راد فعال حقوق کارگران و بازنشستگان با ۶۲ سال سن، که در زندان او را عمو خطاب می کردیم] از زندان تهران بزرگ تماس گرفت، عمو شاپور یک سال است که بدون یک روز مرخصی در زندان بدون امکانات تهران بزرگ در حال تحمل حکم ظالمانه پنج سال حبس است، در لابلای صحبت هایی که در ایام نوروز با او داشتم متوجه شدم پس از یک سال دلش برای نوه هایش تنگ شده است، و هفته پیش برای نخستین بار در یک سال اخیر، درخواست مرخصی اش را به دادسرای امنیت اوین فرستاده بود، عمو شاپور همان ابتدا گوئی متوجه شده بود منتظر شنیدم خبر خوب آمدنش به مرخصی هستم، آب پاکی را روی دستم ریخت و گفت آقایان درخواست مرخصی اش را رد کرده اند، او از ابتدای اجرای حکمش به دلیل‌ سکونت خانواده اش در شهرستان(ساوه) و شرایط همه گیری کرونا از خانواده اش خواسته است که برای ملاقات کابینی با او به زندان مراجعه نکنند(ملاقات های حضوری هم به دلیل شیوع کرونا به دستور سازمان زندان ها تعطیل شده است)، و الان یک سال است که همسر، فرزندان و نوه هایش را ندیده است. اکنون نیز با مخالفت مقامات قضائی و امنیتی با درخواست مرخصی اش،باز هم او ماند و صدای عزیزانش،که باید به شنیدن آن از طریق تلفن اکتفا کند، تا روزی نامعلوم که یا همه گیری کرونا به پایان برسد یا درب زندان به رویش باز شود.

از وضعیت اسماعیل گرامی برایم گفت، اینکه از قرنطینه تیپ دو به سالن ده آمده است، و با نگرانی اضافه کرد که آقای گرامی با ۶۷ سال سن دچار بیماری صرع است و داروهایی که در خانه استفاده می کرده را کارکنان زندان هنوز به دست او نرسانده اند و با توجه با کیفیت پایین داروهای زندان و نیز شرایط زندان و فشار روانی ناشی از آن هر لحظه امکان دارد دچار تشنج شود، گفت از مسول اندرزگاه خواسته اند که اجازه دهند آقای گرامی با توجه به شرایط بیماری از اتاق فعلی به اتاق آنها بیاید که بتوانند مراقب وضعیت سلامت او باشند، و مسول اندرزگاه( که جوانی است ۲۷ ۲۸ ساله به نام میرزاآقائی) موافقت نکرده و گفته است باید این جابه جائی اتاق را بررسی کند!!

قبل از این مکالمه، از شنیدن روایت شکنجه سفید آن جوان ۲۵ ساله حالم گرفته شده بود، اما با شنیدن صحبت های عمو شاپور بیش از هر چیزی احساس شرمساری داشتم، شرمسار از اینکه من در خانه نزد خانواده ام نشسته و بازنشستگانی که هم سن و سال پدرم هستند تنها به دلیل خواستن حقشان در چنین وضعیتی به سر می برند.

گمان می کنم این وضعیتی که در آن قرار داریم برای همه ما شرم آور است، از آن ضابط و بازجوی سپاه و اطلاعات و قاضی دادگاه که امثال شاپور و اسماعیل را زندانی کرده اند تا من و شما که منتقد وضع موجود هستیم و به قول کیوان صمیمی که خدا حافظش باشد، فقط تا جائی از حقوق کارگران، معلمان، بازنشستگان و‌‌…دفاع می کنیم که برایمان هزینه بردار نباشد و خدای ناکرده! خودمان را هم نبرند زندان پیش اسماعیل و شاپور!

برای همه ما از مقامات مسول تا فعالان مدنی، دیدن تجمعات این روزهای بازنشستگان در برابر مجلس، سازمان تامین اجتماعی و… که تنها خواسته شان داشتن حداقلی از حقوق برای تامین حداقلی از معاش است، و عدم همراهی حداقلی با آنها، به اندازه کافی مایه شرمساری هست، تا چه رسد به شنیدن خبر ستمی که بر نمایندگان زندانی آنها روا داشته می شود.

در جمهوری اسلامی علاقه عجیبی وجود دارد به مشابهت سازی های تاریخی، و با کمک چاپلوسان و متملقان که بسیارند، معضل خودعلی پنداری و خودعمار پنداری در این حکومت روز به روز بیشتر می شود، و جالب آنجاست که در این بازار مکاره فساد و تملق و ریا، کسی علاقه ندارد ایفای نقش ابوذر زمان را بر عهده بگیرد.

به آن دسته از آقایان علاقه مند به مشابهت سازی های تاریخی که در نهادهای امنیتی و قضائی در جایگاه تصمیم گیری نشسته اند یادآور می شوم، اسماعیل گرامی با ۶۷ سال سن، شاپور احسانی راد با ۶۲ سال سن و ده ها نفر چون ایشان، کارگران بازنشسته ای هستند که به تبعیض و بی عدالتی معترض هستند و خواسته اصلی آنها عدالت است، زندانی کردن این عزیزان آنهم با چنین شرایطی، حکومت شما را به هر حکومتی در طول تاریخ ممکن است شبیه سازد، جز حکومت عدل علی ابن ابی طالب علیه السلام.



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.