سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

چرا قِر در کمر شان فراوان است؟

چکیده :عام بدنه ی کادر درمان در این ابتلای عمومی از جان و تن همین مردم هستند. مردمی که سبک زندگی شان (از عروسی تا عزا) توسط رسانه های رسمی و گفتمانِ تمرکز گرا و یکسان ساز نادیده انگاشته شده و حتی اعتراض، مطالبه یا بازنمایی محدود و دلبخواه آنها نیز تنها یک شب قبل از انتخابات میسر گشته...


یاسر عرب

ویدئوهای رقص کادر درمان از چپ و راست در شبکه های اجتماعی اشتراک گذاری می شود تا رعبِ کرونا را به پستو براند. کپچن این ویدئوها نکاتی است از جنس «روحیه بخشی و امید افزایی». من هر چه تامل کردم ارتباط بین رقص مجموعه ای از اصحاب سلامت (مثلا در اتاقی ایزوله) با چگونگی ایجاد و تزریق «امید و روحیه» را فهم نکردم. و یاداشتی در مورد این کنش اجتماعی نیز به دستم نرسید، پس نیت کردم با نوشتنِ این چند خط، برای شما به اصطلاح بلند بلند فکر کنم!

طوطیانِ شکر شکنِ شیرین گفتار، آورده اند که اول زمان اندیشیدن به «چگونگی یا چیستی توسعه در ایران» بعضی از اندیشمندان صرف و نحو حروف و کلمات فارسی را سد توسعه می دانستند. گویا ایراد آنها زیست دوگانه ی نظری و عملی بود که مویدی هم از «رندی» ایرانی برای خود می آورد. اینکه ما در زبان فارسی به شکلی می نویسیم (مثلا خواهر) و در بیان به شیوه دیگری آن را می خوانیم (میخانیم/خاهر) می توانست نشانه/علتی باشد بر جهانِ دو چهره ی ما و به باور خود این دو چهره گی را ترمز راه توسعه می پنداشتند. به غیر حروف همچنین، در اعداد نیز… ما در بانک به صد هزار تومان پول نیاز داریم اما باید آن را در ذهن خود ابتدا به ریال تبدیل و با صفری اضافه مکتوب کنیم پیام عددی را به کارمند بانک بدهیم او دوباره ریال را در ذهن خود با کاستن صفری به تومان تبدیل و پول را به ما می دهد و ما دوباره آن را در ذهن خود به تومان برآورد کرده تا ببینیم مبلغ درستی دریافت کرده ایم یا نه؟ (با تشکر از خانم آبان ابراهیم پور که این نکته را به من آموخت)

زیست جهانِ ایرانیان مملو از این دوگانه هاست. حیاتی که از یک طرف «بدن» به عنوان پیراهنی مندرس و اسبِ تاختن روح از اولویت توجه خارج است و از طرفی دیگر همزمان همین بدن بیشترین میزانِ هژمونی مصرف را تحمل می کند تا حدی که به مرحله ی “مصرف بدن برای نمایش بدن!” می رسد. تقابل صنعت بیمه و گفتمانِ ایمنی و مرگ در ایران نمونه ی دیگری از زیست دو قطبی است. در روزگار کنونی، گفتمانِ ایدئولوژیک رسمی پنجه در پنجه ی فرهنگ عامه ی انداخته است. اما سبک زندگی هایی که تا دیروز مجبور به اطاعت از فرمایشات همایونی ساختار یکسان ساز بوده و در بمباران پیامِ «برادرم نگاهت. خواهرم حجابت. حفظ شئونات اسلامی در این مکان…» گفتار و رفتار رسمی و خط کشی شده تولید می کرده است، حالا از پسِ حادثه کرونا به صاحبان خود این زندگی پیوند خورده اند.

عام بدنه ی کادر درمان در این ابتلای عمومی از جان و تن همین مردم هستند. مردمی که سبک زندگی شان (از عروسی تا عزا) توسط رسانه های رسمی و گفتمانِ تمرکز گرا و یکسان ساز نادیده انگاشته شده و حتی اعتراض، مطالبه یا بازنمایی محدود و دلبخواه آنها نیز تنها یک شب قبل از انتخابات میسر گشته است.

همان آدمیانی که از ترس هیولای دیوان سالار و دوربین های حراست، گردنِ تسلیم زیر یوغِ چارچوب های دیکته شده داشته اند حالا با چنین پیامی روبرو هستند که ملت، دولت و حاکمیت به «ایثار» شما نیازمند است. در جامعه ای که «گفتمان عدالت» شوخی تلخ است البته که «گفتمان ایثار» یکه تازی می کند. و اینچنین هر آتش نشانی که تنها به وظیفه ی خود عمل می کند تبدیل به قهرمانی بی بدیل می شود. و جامعه از خلبانی که هواپیما را در شرایطی کمی غیر متعارف بر زمین بنشاند اسطوره می سازد. وقت ایثار نیز زمانِ شمردن دندانِ اسب پیشکشی نیست و حالا ناز و گاز با هم هستند!

حالا آنها می دانند استاندارد سازانِ فرا دست نشین سخت نیازمند و دست به دامان ایشان هستند. و در این بلبشو نظارتِ بیرونی فرصت رصد و شناسایی این حجم از ویدئوهای اشتراک گذاری شده را هم ندارد. خاصه اینکه در پشت و پی نقاب هویت ایشان (چه بسا برای دیگر همکاران و حتی خانواده) مخفی می ماند و چه فرصتی بهتر از این برای رساندن ِ«فریادِ خاموشِ رقص» اعلام هویت و سبک زندگی انکار شده. چه، در اینجا دیگر مسئله اصرار بر تصویر برداری، و اشتراک گذاری آن در فضای مجازی برای دیگران است. آیا این رفتار ایستادگی در مقابل فرامین عمودی است که تخطی از آنها در وقت معمول به معنی ساقط شدن از حیز انتفاع استخدام اداری و حقوق دولتی است؟

پس از شیر گسترده ی ویدئوهای رقص پرستاران، مواردی از ویدئوی ختم امن یجیب یا عزاداری درون بیمارستان با مداحی پرستاری منتشر شد. نباید نیت خوانی کرد و این رفتار را تقابلی دانست اما، تنوع و تکثر و استقبال و شیر گسترده ی ویدئوهای رقص و واکنش های تند به ویدئوهای عزاداری برای بیماران کرونا نشان از قطبی شدن شدید و از دست رفتن اقتدار تمرکز گرا و مکافات کشی از کسانی است که نماینده گفتمان رسمی حاکمیت در سبک زندگی تلقی شوند و در فضای غیر رسمی بخواهند به شکلی دین دارانه، روحیه بخشی نمایند. با این سیاست آمرانه حضرات در آینده نزدیک «وای به حال ما دین داران!»



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.