سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

دلواپسان، نگران آزادی بیان!

چکیده :آقایان اقتدارگرا، شما حتما حق انتقاد دارید، پشتوانه آن را هم دارید و نهایتا با هر زبانی که دلتان بخواهد از طریق تریبون های متعدد متعلق به بیت المال بیان می کنید. همچنان نیز جلوی اظهار نظر غیر از خود را می گیرید و خواهید گرفت اما واقعا به این جبروت موحش تان، مظلوم نمایی نمی آید. حالا یکی هم مانند رئیس جمهور از این همه تخریب و مانع تراشی تان به ستوه آمد و اعتراضی کرد، زیاد به دل نگیرید. ...


کلمه – علی بردبار:

ظاهرا دلواپسان خیلی نگران حق آزادی بیان شده اند و اخیرا گله می کنند که دولت مانع حق اظهار نظر و انتقاد آنها در زمینه پرونده هسته ای شده است.

یقینا اگر یک صفت را برای جریان اقتدارگرا به عنوان صفت بارزتر بخواهیم عنوان کنیم، تبعیض و دوگانگی است. آنها مشکلی در فهم حق و ناحق ندارند، مشکل آنها در داشتن معیار دوگانه است که هرچه را مربوط به خودشان باشد در ذیل فهم حقوقی می برند و هر آنچه را به منتقدانشان مربوط شود، ذیل توازن قدرت می برند. آنجا که حق بیان و انتقاد خودشان باشد، از حقوق و آزادی بیان می گویند ولی همین حق را نه تنها به مخالفان خود نمی دهند که به محض آنکه بتوانند از موضع قدرت، درهای آن را می بندند و برخورد می کنند.

درباره همین مساله هسته ای کافی است تا نگاهمان را به پیش از تشکیل دولت جدید بازگردانیم. در آن دوره رسانه های اصلاح طلب مرتبا از سوی شورای عالی امنیت ملی تحت فشار بودند تا درباره پرونده هسته ای جز در چارچوب مسیر اشتباه حاکمان وقت بر این پرونده اظهار نظر نکنند. در آن دوره حتی یک مورد شفاف و صریح که منتقدان بتوانند نظر خود را عنوان کنند قابلیت انتشار نداشت.

همچنین بازخوانی این خبر قابل توجه است که جبهه مشارکت که حداقل به زعم آقایان حاکم بر قوه قضائیه، تا سال 88 قانونی بوده است، در 28 اسفند سال 84 و در آستانه ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت که مقدمه 4 قطعنامه علیه ایران و تحریم های گسترده شد و پرونده ایران را ذیل فصل هفتم منشور این سازمان قرار داد، پرونده ای که دیگر بستن پرونده آن به این سادگی ها و حتی با کوتاه آمدن هسته ای هم ممکن نخواهد بود؛ بیانیه ای را جهت تذکر نسبت به آن روند خطیر تهیه کرد. اما با تماس مقامات وزارت اطلاعات دولت احمدی نژاد نه تنها جلوی انتشار عمومی آن بیانیه گرفته شد که حتی به این حزب اجازه داده نشد تا بیانیه خود را برای اطلاع اعضای خود در خبرنامه داخلی اش منتشر کند.

مقایسه ادبیات انتقادی آن بیانیه با انتقادهای تندی که هر روزه علیه فعالیت های دولت روحانی در حوزه هسته ای از سوی اقتدارگرایان انجام می شود، نشان دهنده آن است که هر چیزی از جمله حق انتقاد و حرف زدن تا چه میزان عادلانه و بالسویه بین افراد در کشور توزیع شده است. چرا در زمان دولت احمدی نژاد هر انتقادی به روند هسته ای کشور مصداق اقدام علیه امنیت ملی بود و امروز انتقاد و حتی تخریب مذاکرات هسته ای، مصداق دلواپسی انقلابی است؟

آقایان اقتدارگرا، شما حتما حق انتقاد دارید، پشتوانه آن را هم دارید و نهایتا با هر زبانی که دلتان بخواهد از طریق تریبون های متعدد متعلق به بیت المال بیان می کنید. همچنان نیز جلوی اظهار نظر غیر از خود را می گیرید و خواهید گرفت اما واقعا به این جبروت موحش تان، مظلوم نمایی نمی آید. حالا یکی هم مانند رئیس جمهور از این همه تخریب و مانع تراشی تان به ستوه آمد و اعتراضی کرد، زیاد به دل نگیرید. طبع لطیف به این همه روی سخت و گفت و گوی درشت نمی آید.



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.