سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

جامعه ایرانی و دشمنانش

چکیده :دلیل مخالفت زیاد با رسانه های اجتماعی چیست؟ فیس بوک و توئیتر و دیگر شبکه های اجتماعی چه تهدیدی برای کشور یا حاکمان و یا امنیت کشور دارند؟ ترس اقتدارگرایان از لایک و کامنت های عاشقانه و حتی بیان تند مواضع سیاسی نیست. آنها از اینکه من و تو ما بشویم می ترسند. آنها قدرت مردم که منوط به سازمان یافتگی و متشکل شدنشان است را تهدید می دانند. آنها دشمنان جامعه اند....


کلمه – علی بردبار:

دلیل مخالفت زیاد با رسانه های اجتماعی چیست؟ فیس بوک و توئیتر و دیگر شبکه های اجتماعی چه تهدیدی برای کشور یا حاکمان و یا امنیت کشور دارند؟

پاسخ به پرسش های بالا، پاسخ مشترک به این چند پرسش دیگر هستند: چرا با ساماندهی خودجوش مردم برای هر امری حتی کمک به زلزله زدگان محالفت می شود؟ چرا با اینکه عده ای در مخالفت با گروگان گیری سربازان بیانیه جمع کنند و یا دیگر اقدامات مشابه مواجهه امنیتی می شود؟

پاسخ به هر دو دسته پرسش های بالا یک پاسخ دارد. اقتدارگرایان از مردم سازمان یافته، از تبدیل توده ی اتمیزه به جامعه مدنی و در یک کلام از تبدیل رعیت تحت کنترل و بی اثر به “شهروند” و شکل گیری واحد زنده و مستقلی به نام جامعه می ترسند.

اگر بپرسید چرا می ترسند، آن وقت بحث خطرناک تر می شود. چون به این نتیجه می رسیم که آن نیروی اقتدارگرای کنترل گر، منویاتی خلاف آن جامعه دارد، تمامیت خواه است و برای حفظ مواهب قدرت و ثروتش ناگزیر به ممانعت از شکل گیری قدرت مردم برمی خیزد. قدرتی که تحققش متکی بر خروج جامعه از وضعیت فرد – فرد، به نهاد و یا شبکه های به هم پیوسته است.

یک مثال دیگر بزنیم. مروری بر برخوردهای نهادهای امنیتی با فعالان سیاسی نشان می دهد که هر فردی توان جریان سازی یا فعالیت تشکیلاتی داشته باشد، تحت فشار بیشتری قرار می گیرد. به بیان دیگر طبق تحلیل نیروهای امنیتی اقتدارگرا، فعال سیاسی که بتواند چند نفر را دور هم جمع کند، سازمانی به کارش بدهد و از فعالان دیگری که قبلا اتم های جدا از هم بوده اند، یک نهاد یا هسته بسازد، و یا فردی که بتواند شبکه اجتماعی را تقویت کند و فعالان آن را به هم پیوسته کند، هماهنگی و سازماندهی ببخشد، فرد خطرناک تری محسوب می شود از آن کسی که ممکن است دیدگاه های تندتری هم بیان کند، اما به صورت فردی عمل کند.

به عنوان مثال، اخیرا جمع های مختلفی در شبکه اجتماعی فیس بوک تلاش کردند تا اعتراض هایی را به گروگان گیری سربازان نیروی انتظامی از سوی گروه تروریستی جیش العدل سامان دهند. در مقابل این حرکت برخی اقتدارگرایان از جمله در سایت رجا نیوز با نوشتن مهملاتی درباره شکنجه گر بودن فتنه گران!، می نویسند: برخی تلاشها برای موج سازی برای آزادی گروگان های ایرانی در چند روز اخیر نه از سر دلسوزی برای آنها که تمرینی برای درست کردن موج های رسانه ای در فضای مجازی است که البته در وهله اول نیز بسیار مطلوب و مورد پسند افکار عمومی است اما به احتمال بسیار زیاد در آینده این پتانسیل جهت اهداف خاص سیاسی و تشکیلاتی پنهان همان جریانی قرار خواهد گرفت که تا چندی قبل حامی رفتارهای وحشیانه کسانی بود که منجر به کشته و زخمی شدن ده ها نفر از هموطنان گردید.

در نتیجه توصیه ای سایت این است که کار بدون دخالت مردمی از سوی نهادهای حکومتی مانند وزارت خارجه پیگیری شود. دقیقا مشابه برخوردی که با امدادگران مردمی در بحران های طبیعی همچون زلزله صورت می گیرد.

در واقع می توان گفت که نزد اقتدارگرایانی که از اقلیت بودن خود در جامعه باخبرند، اما همچنان می خواهند بر همه مواهب قدرت و ثروت نامشروعشان مسلط باشند، “مردم” خود بخود سوژه امنیتی و پدیده ای خلاف اهداف مدنظرشان محسوب می شوند و راه خنثی سازی این تهدید، جدا نگه داشتن و از هم بریده کردن اجزای آن از هم و ممانعت از حضور در صحنه مردم به صورت مستقل است. حضور در صحنه ای که همواره از اهداف اولیه انقلاب و مورد تاکید بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی بود.

به این ترتیب کسانی که از فیلترینگ فیس بوک و توئیتر و مقابله با هر نهاد و تشکل جدی مردمی، هرچند با مواضع ملایم تعجب می کنند، می توانند به راز این برخوردهای امنیتی پی ببرند. ترس اقتدارگرایان از لایک و کامنت های عاشقانه و حتی بیان تند مواضع سیاسی نیست. آنها از اینکه من و تو ما بشویم می ترسند. آنها قدرت مردم که منوط به سازمان یافتگی و متشکل شدنشان است را تهدید می دانند. آنها دشمنان جامعه اند.



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.