سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » آلودگی هوای تهران، مجلس شورا و قضیه حمار!...

آلودگی هوای تهران، مجلس شورا و قضیه حمار!

چکیده :نگاه گذرا به ماجرای اقتصاد حکومتی کشور ما، برای نشان دادن مستقیم ترین مسیر کافی است. نه نیازی به سرزنش شهروندان بی پناه به خاطر استفاده از خودروهای شخصی است و نه ارایه طرح های غیرعملی مانند جابجایی پایتخت. حمار گرامی به ما می گوید که انتخاب کوتاه ترین مسیر، به صرفه تر از هر کار دیگری...


کلمه – سید کاظم قمی

پیش از هر چیز باید بگویم که به هیچ وجه قصد توهین به بهارستان نشینان ندارم، هر چند بخش قابل توجهی از نمایندگان مجلس کنونی، با این پند سعدی که میرحسین نیز برای یادآوری تکرار کرد مخالفند که «ادب مرد به زدولت اوست»! و دولت خود را در رواج لومپنیسم سیاسی جستجو می کنند. به هر روی، لازم است برای آن دسته از نمایندگان که درس ریاضیات را فراموش کرده اند یا اصلا نخوانده اند به اختصار یادآوری شود که قضیه حمار در هندسه، از قضایای معروف است. قضیه از این قرار است که در ریاضی قضیه بسیار ساده و معروفی وجود دارد که می‌گوید در هر مثلث اندازه هر ضلع از مجموع اندازه دو ضلع دیگر کمتر و از تفاضل اندازه دوضلع دیگر بیشتر است. در نتیجه، در یک مثلث قائم الزاویه، طول وتر از مجموع طول دو ضلع قائم بر یکدیگر کوتاه تر است. این دقیقاً معادل همان چیزی است که نامساوی مثلث می‌گویند. به بیان دیگر، کمترین فاصله بین دو نقطه، خط راست است و حتی حمار که شوربختانه به حماقت شهرت یافته نیز همواره کوتاه‌ترین مسیر را که همان وتر مثلث است برای رسیدن به رأس آن پیش می گیرد.

قضیه آلودگی هوا در کشور ما و هشدارهای جدی متخصصان درباره آن، سابقه ای کمی کمتر از دو دهه دارد. درباره منشاء آلودگی نیز، بیش از هر چیز بر آلاینده های ناشی از مصرف خودرودهای شخصی تأکید می شود و صدالبته، مانند همیشه، مردم مقصرند و دولتمردان و حاکمان، آسوده خاطر از این که تقصیری متوجه شان نیست، به پند و نصیحت بسنده می کنند. در آخرین حرکت حماسی، بیش ازیکصد نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی کلیات طرحی را تصویب کرده اند که بر اساس آن، پایتخت از تهران به شهری دیگر منتقل شود و شهر سمنان، زادگاه رئیس جمهور، به عنوان یکی از بهترین نقاط ممکن شناسایی شده است.

با صرف نظر از این که هزینه جابجایی پایتخت (که فقط به هزینه های مالی منحصر نمی شود و پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، و سیاسی نیز در بردارد)، و با به فراموشی سپردن حوادث سال گذشته که رئیس دولت پیشین را به خلق حماسه ای واداشت تا کمبود آب استان زادگاه خویش را با صرف هزینه هایی سرسام آور از دریای خزر رفع کند و قرارگاه خاتم الانبیاء در یک حرکت حماسی و نمایشی دیگر، انجام این خدمت بزرگ را در مقابل دریافت بودجه ای کلان خاضعانه قبول کرد، اجازه بدهید از حمار مظلوم کمک بگیریم و ببینیم آیا واقعا همه راه های راست برای حل مشکل آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ مسدود است تا ناچار به انتخاب دورترین مسیرها شویم یا خیر.

واقعیت این است که استحکام قفل بزرگی که بر دروازه راه حل این معضل زده شده را بیش از هر چیز مدیون صنعت ورشکسته، انحصاری، غیراقتصادی و رو به اضمحلال خودروسازی کشورمان هستیم. این صنعت که برای بیش از چهارصدهزار نفر محلی برای امرار معاش ایجاد کرده، برای عده ای از سهامداران عمده آن، و در رأس آنها سپاه، یک منبع درآمد غیرقابل چشم پوشی فراهم ساخته است. صنعت شبه مونتاژ خودروسازی انحصاری و بدور از رقابت خودروسازهای بزرگ دنیا، سالیانه میلیاردها تومان درآمد ایجاد می کند که با خالی کردن جیب خریداران ایرانی و عمدتا از اقشار متوسط و پائین جامعه به دست می آید و به عناوین مختلف، صرف حمایت مالی از ارکان نظام می شود. و هنگامی که مدیریت شرکت مترو به دست همقطارانشان می افتد، به جای تسریع در گسترش شبکه ریلی راه آهن شهری، سرعت پیشرفت کار در کارگاه های مترو، افول می کند. در همین زمان، شهردار تهران که در دیگر سوی طیف سرداران عرصه جهاد اقتصادی قرار دارد، پروژه طبقاتی کردن بزرگراه صدر را با یک سال تأخیر و صرف هزینه هایی که چندین برابر بودجه پیش بینی شده است، افتتاح می کند تا خودروهای بیش تری در شهر به حرکت در آیند. رد پای بخش اقتصادی سپاه، شرکت های تحت نظر ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضفان، بنیاد شهید، بنیاد پانزده خرداد، موسسه سرمایه گذاری کوثر و مانند آن در تولید آلاینده های هوای شهرهای بزرگ کشور را به می توان در خودداری از مجهز کردن خودروها به فیلتر اگزوز، تولید بنزین نامرغوب و سمی در شرکت های پتروشیمی، عدم انتقال کارخانه ها به خارج از محیط شهری و مانند آن نیز به راحتی مشاهده کرد. برای نمونه، ساکنان شمال شرق تهران به خوبی می دانند که باتری سازی نیرو که توسط نظامیان اداره می شود، سالانه میلیون ها تن سرب به ریه هایشان هدیه می کند.

همین نگاه گذرا به ماجرای اقتصاد حکومتی کشور ما، برای نشان دادن مستقیم ترین مسیر کافی است. نه نیازی به سرزنش شهروندان بی پناه به خاطر استفاده از خودروهای شخصی و تلف کردن میلیون ها ساعت از عمرشان در تفرجگاه هایی به نام بزرگراه های درون شهری باقی می ماند، و نه ارایه طرح های غیرعملی مانند جابجایی پایتخت. حمار گرامی به ما می گوید که انتخاب کوتاه ترین مسیر، به صرفه تر از هر کار دیگری است.



Deprecated: پروندهٔ پوسته بدون comments.php از نگارش 3.0.0 که جایگزینی در دسترس نداردمنسوخ شده است. لطفاً یک قالب comments.php در پوستهٔ خود قرار دهید. in /var/www/html/kaleme.com/wp-includes/functions.php on line 6031

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.