سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

نشان مهر در سرانجام شب‌های قدر

چکیده : سرنوشت خود و دیگران را به دور از ریا و خودنمایی و در کمال تواضع و فروتنی، در شب قدر، میان خود و خدای خویش رقم ‏زنیم چرا که شب قدر، شب شناخت قدر خویشتن است‎. آنان که می‌خواهند برای رشد و تعالی مادی و معنوی کشور، همدلی، محبت و مودت را ‏‏گسترش ‏دهند، در آغازین مرحله -همه‌ی آنها که شب قدر را گرامی می دارند- حرمت ‏‏یکدیگر را نیز ارج نهند و ‏در جهت تلطیف روابط و کم کردن فاصله ها گام بردارند‎ ...


عبدالله نوری:

“إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ – ما قرآن را در شب قدر فرو فرستادیم”
‏”إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی‏ لَیْلَهٍ مُبارَکَهٍ – ما قرآن را در شبى مبارک نازل کردیم”
آن شب مبارک که از هزار ماه برتر است و فرشتگان و جبرائیل به اذن پروردگارشان در ‏آن شب نازل می شوند، شب نزول قرآن و لیله القدر امت محمد صلوات الله علیه است‎.

انسان، در رمضان، ماه ضیافت الهی، با روزه و مناجات و ‏شب زنده داری و در یک جمله با ‏اظهار عبودیت و بندگی، چنان روح خود را ‏تزکیه و پیراسته می کند که می تواند سرنوشت ‏نیک خویش را در ‏شبهای پایانی این ماه ‏‏(شب قدر) تعیین کند و به درجه ای از معرفت، ‏انسانیت، عرفان و طهارت برسد که محل نزول قرآن شود و آن را ‏با روشنای اندیشه اش ‏تجربه کند که “لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ – جز پاک‏ شدگان نتوانند بر این قرآن ارجمند دست یابند”.

تزکیه نفس و طهارت روح و جان، همواره و به ویژه در رمضان و شب قدر، در گرو پاکی از ‏گناهان ‏است و چه گناهی سنگین تر از حق الناس؟
هیچ اندیشیده ایم در دوران زندگی خویش چه کسانی را آزرده خاطر کرده ایم‎؟ حقوق چه کسانی را تضییع و یا با حیثیت و آبروی چند نفر بازی کرده ایم؟ در پرونده اعمال خود، چه مقدار غیبت و تهمت و شایعه پراکنی و سخن چینی و… ثبت کرده ایم؟

هنگامی که کارنامه خود را مرور می کنم، از آغاز تا کنون، به ویژه در دوران انقلاب و پس از ‏‏آن، در دوران ‏مسئولیت های گوناگون در جمهوری اسلامی، چه بسا حقی را ناحق کرده ‏و ‏یا بی حرمتی ها ‏و خلاف هایی در گفتار و رفتار و کردار ام در ارتباط با اشخاصی ‏حقیقی ‏و یا حقوقی انجام داده باشم.
از همه ی صاحبان حق می خواهم، به حرمت شب قدر، من را ‏‏مورد عفو خود ‏قرار دهند، باشد که خداوند منان با لطف و کرم اش با آنان عمل نماید‎.
شایسته و نیکو ست از همه اشخاصی که گمان می کنیم در حقمان ظلم و یا غیبتی ‏کرده و یا حتی ‏اتهامی زده اند، به حرمت شب قدر بگذریم‏‎ و دیگران هم با سعه ی صدر و ملاطفت، از حقوقی که برگردن ما دارند، گذشت کنند. در مواردی هم که احتمال تضیع حق دیگران را می دهیم، برای کسب رضایت اقدام نماییم‏‎.

چه افتخاری برتر از این که در اوج طهارت روح و تزکیه نفس که در ماه رمضان برای ‏‏مخلصین از بندگان خدا ‏حاصل می شود، با سعه صدری ربانی، نسبت به گذشت از یکدیگر ‏اقدام کنیم؟‎
از آن بالاتر ‏این که همانند یک انسان مهذّب و اخلاق مدار، در اوج اقتدار و احساس حق به ‏جانب بودن، نه تنها با وسعت نظر و گذشت نسبت به ‏دیگران رفتار کنیم که از آنها حلالیت ‏هم بطلبیم.
سرنوشت خود و دیگران را به دور از ریا و خودنمایی و در کمال تواضع و فروتنی، در شب قدر، میان خود و خدای خویش رقم ‏زنیم چرا که شب قدر، شب شناخت قدر خویشتن است‎.
آنان که می خواهند برای رشد و تعالی مادی و معنوی کشور، همدلی، محبت و مودت را ‏‏گسترش ‏دهند، در آغازین مرحله -همه ی آنها که شب قدر را گرامی می دارند- حرمت ‏‏یکدیگر را نیز ارج نهند و ‏در جهت تلطیف روابط و کم کردن فاصله ها گام بردارند‎.

در این شب های دعا و نیایش، با چشم دل، نظری به محصورین بیافکنیم.
عزیزان در حصرمان، آقایان کروبی، موسوی و سرکار خانم رهنورد نیز در این شب های گرانقدر، برای اعتلای میهن خود و مردمانش، دست به دعا ‏برداشته، با خدای خویش در حال راز و نیاز هستند‎.

به راستی چرا اختلافات، در مسائل ‏قابل حل، تا این حد به پیش رفته که دو جریان ‏‏ایمانی را اینگونه در مقابل یکدیگر قرار داده است؟
پیشوای ما امیرمومنان سلام الله علیه و رهبر جامعه ی اسلامی، به فرزندش امام حسن علیه السلام سفارش می ‏کند: ‏
«خشم خود فرو بر، که من جرعه ای خوش عاقبت تر و لذت بخش تر‏‎ ‎از فرو بردن خشم ‏ندیدم و نسبت به کسی که با تو به خشونت رفتار کند، با ملاطفت رفتار کن که به زودی او‏‎ ‎در ‏برابر تو ‏نرم خواهد شد‎.»

درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنجِ بی‌شمار آرد
شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما
بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد

امیدوارم حاکمان و مسئولان، که آنها نیز اهل بیداری و راز و نیاز با پروردگار هستند، در این ‏شبهای مبارک چاره اندیشی کنند تا برای کمک ‏به ‏وحدت و انسجام ملی، کدورت ها برطرف شود و شب قدر برای همه مبارک باشد.

از خداوند متعال بخواهیم اندیشه ی ما را در مسیری قرار دهد که تنها با روح کبریایی اش آرام گیرد.
“‏وَ إِذَا سَأَلَکَ عِبَادِى عَنىّ‏ِ فَإِنىّ‏ِ قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لىِ وَ لْیُؤْمِنُواْ ‏بىِ لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ”
@


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.