سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

بیماری سیاسی انتخابات بازی

چکیده : فرسایش اجتماعی و هدر رفت نیروهای کارآمد و مدیران توانمند و خستگی و ملال مردم و آزردگی های پس از انتخابات و عدم تمکین بازندگان انتخاباتی به رای مردم خطری است که کثرت انتخابات باعث آن است و این یعنی سلامت سیاسی برقرار نیست ضمن اینکه در نظامهایی که بطور آشکار یا نهان امور در دست و نظر یک فرد قرار می گیرد که ورای قانون عمل می کند و پاسخگو به جایی نیست و قدرت مطلقه ای ساخته شده است، نه تنها انتخابات کارکرد مثبتی ندارد بلکه نوعی بیماری سیاسی ابتلا و استیلا یافته و در حال گسترش است ...


علیرضا کفایی:

به نام خدا

انتخاب فرصتی را پیش روی قرار می دهد تا از میان پیشنهادهای مختلف و متفاوت، آن را که از نظر فرد و یا جمع و گروه و حزبی بیشتر به واقعیات جامعه نزدیک است و می تواند مشکلات مردم را مرتفع سازد و تضمین کننده منافع ملی و نیز عزتمندی جامعه و مردم باشد، برگزید.

در سیاست ورزی معمولاً تاکید بر دستیابی به قدرت برای مدت زمانی محدود است تا امور جامعه را به افرادی معین و لایق و مدیر بسپاریم تا با مدیریت و تدابیر کاربردی و موثر شرایطی را بوجود آورند تا آرامش و رفاه نسبی بدست آید و از بار مصائب و معضلات در همه ی بخشها اعم از اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، علمی و آموزشی، اخلاقی….. کاسته شود و نیز کرامت انسان محترم شمرده شده و پیشرفت حاصل آید.

انتخابات آزاد اگر با حق گزینش آزاد شهروندان صورت پذیرد می تواند تا حدودی راهگشا و کارگشا باشد.

انتخابات ساز و کاری است که اگر آزادانه و سالم برگزار شود می تواند موجبات حل و فصل مسالمت آمیز منازعات سیاسی گردد و وفاق و همبستگی اجتماعی را پدید آورد.

کثرت انتخابات نمی تواند دلیلی بر حقانیت و یا دمکراتیک بودن باشد؛ انتخابات پی در پی عوارضی دارد که اولین آن بی خاصیت کردن خود انتخابات و فرمایشی کردن آن است. فرسایش اجتماعی و هدر رفت نیروهای کارآمد و مدیران توانمند و خستگی و ملال مردم و آزردگی های پس از انتخابات و عدم تمکین بازندگان انتخاباتی به رای مردم خطری است که کثرت انتخابات باعث آن است و این یعنی سلامت سیاسی برقرار نیست ضمن اینکه در نظامهایی که بطور آشکار یا نهان امور در دست و نظر یک فرد قرار می گیرد که ورای قانون عمل می کند و پاسخگو به جایی نیست و قدرت مطلقه ای ساخته شده است، نه تنها انتخابات کارکرد مثبتی ندارد بلکه نوعی بیماری سیاسی ابتلا و استیلا یافته و در حال گسترش است.

در انتخابات شوراها به هیچ وجه نمی توان ادعا کرد این حجم از ثبت نام کاندیداها معقول و مبتنی بر آزادی و دموکراسی است و یا برای رضای خدا و خدمت به مردم این همه سینه چاک شده اند، باید بررسی شود چه گنجی می خواهند بدست آورند و چه در سر می پرورانند که به این شکل و بعضاً بدون تخصص لازم و تعهد اجتماعی، خود را به آب و آتش می زنند تا به شورا برسند.

در بعضی مناطق وضعیت وخیم و نابسامانی در انتخابات شوراها حاکم است و قبیله ای و فامیلی به قضیه نگاه می کنند. حتی دیده شده است طوایفی خود را کاندیدای شوراها می کنند که به خشونت و ویرانگری و انحصار طلبی فامیلی و سود جویی شهره هستند.

باید انتخابات را در هر زمینه ای بر اساس نیازهای واقعی جامعه و با ساز و کاری که تعریف واقعی انتخابات در آن بگنجد و دموکراسی را لحاظ نماید برگزار کرد و به انتخاب مردم احترام نهاد و قدرت هایی را که در هر اموری دخالت نابجا می کنند و قطب سازی می نمایند محدود کرد.

برای رسیدن به جامعه ای دموکراتیک بایداحزاب را تقویت نمود و آگاهی داد و مردم را به سمت و سویی هدایت کرد که در درون حزب و با آزادی به انتخابات بپردازند.

حقیقت آن است که انتخابات کارکرد اصلی خود را از دست داده و جامعه ما به بیماری سیاسی انتخابات بازی مبتلا شده است. انتخاباتی که در مدت کوتاهی پس از آنکه فرد یا افرادی از سوی مردم برگزیده شدند، افراد دیگری با قدرتهایی که در اختیار دارند آنانرا یا مقهور یا تطمیع یا تهدید می کنند و یا اجازه فعالیت و مدیریت و برنامه ریزی به آنها نمی دهند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.