فرزند آیتالله امجد: حوزویان نابازیگر شجاعت را از «آقای بازیگر» بیاموزند
چکیده :بازیگر به معناى هنرمند متعهدى که زبان هنر و نقش آفرینى را براى «ابلاغ پیام تعلیمى، تربیتى» خود برگزیده است و بازیگر به معناى کسی که در لباس علىالادعاء پیامبرى گندم نماى جو فروش جلوه مىکند و بینهما بونٌ بعید. بنده به عنوان یک طلبه حوزه قم از حضرت عزتالله انتظامى سپاسگزارم و دوام عمر و عزت شان را آرزو مىکنم. سلام خدا بر «آقاى بازیگر»...
محمد امجد فرزند آیتالله محمود امجد در یادداشتی به عنوان «سلام خدا بر آقای بازیگر» نوشته است:
وقتى نامه سرگشاده «آقاى بازیگر» را خطاب به دکتر روحانى خواندم، نمىدانم چرا به عنوان یک طلبه و دانش آموخته حوزه قم یاد برخى از ذوىالالقاب حوزوى افتادم!
شاید از عنوان «بازیگر»(در اینجا به معناى هنرمندى که ایفاى نقش مىکند جهت تعلیم و تربیت مخاطبان اثر هنرى) این توصیهى مرحوم آیتالحق آقا سیدرضا بهاءالدینى (قدس سره) خطاب به هم لباسیهایش براى بنده تداعى شد: «روحانیت باید دست از “بازیگرى” بردارد!»
توصیهاى که از همان واپسین روزهاى سلطنت پیشین تا به امروز گوش شنوائى نیافت! و حالا مائیم و دو معنا و مفهوم متباین از عنوان «بازیگر».
بازیگر به معناى هنرمند متعهدى که زبان هنر و نقش آفرینى را براى «ابلاغ پیام تعلیمى، تربیتى» خود برگزیده است و بازیگر به معناى کسی که در لباس علىالادعاء پیامبرى گندم نماى جو فروش جلوه مىکند و بینهما بونٌ بعید.
آن توصیهى وحى گونه آن «اهلالله» گوش شنوایی نیافت ولى امیدوارم حوزویان نابازیگر از «آقاى بازیگر عرصه تآتر و سینما» درس فتوت و شهامت و ستمستیزى بیاموزند.
بنده به عنوان یک طلبه حوزه قم از حضرت عزتالله انتظامى سپاسگزارم و دوام عمر و عزت شان را آرزو مىکنم. سلام خدا بر «آقاى بازیگر»













