از زندانیان معتدل تا «آزاد» های افراطی!

چکیده :بغض های ما را ببینید، اشک های زلالی که از آزادی های اخیر بر گونه های ما جاری شد را ببینید، بخشش و سخاوت و بزرگی مادر سهراب ما را ببینید، ما همینیم که می بینید نه چیزی که در بولتن ها از ما می سازند، رنگ سبز ما از لکه های کینه مبراست، ما به دنبال هیچ بردی که دیگران در آن احساس باخت کنند، نیستیم، مگر کسانی که هوای سلطه داشته باشند. ...

سایت آینده در تحلیلی نوشت: از روز گذشته با پیچیدن خبر آزادی شماری از زندانیان سال 88 که بعد از چندین سال اتفاق افتاد، شادی عمیقی میان شنوندگان این اخبار ایجاد شده و پیامدهای مثبت گسترده ای داشته است.

اگرچه خانواده و دوستان و آشنایان این افراد بیشتر شادی را تجربه کردند، اما این بازخورد مثبت تنها در میان نزدیکان آن افراد نبود، بلکه برخی مسوولینی که 4 سال قبل بر دستگیری ها و برخوردهای شدید اصرار داشتند، نیز با مشاهده آثار این گونه اقدامات، خود نیز از این آزادی ها خشنود شدند.

به گفته یکی از خبرنگاران پارلمانی، چند تن از نمایندگان به شدت اصولگرای مجلس که در سال 88 بعضا بر دستگیری منتقدان اصرار داشتند، شب گذشته پیامک های حاوی تبریک آزادی زندانیان سیاسی را با تاکید بر اسامی خاص رد و بدل می کردند و به نظر می رسد آنها هم از بازگشت دیرهنگام عقلانیت خوشحالند.

در این میان به نظر می رسد خودداری اصلاح طلبان و منتقدان از برخوردهای احساسی و تند، و ابراز واکنش های مثبت به این گونه اقدامات، می تواند زمینه ساز تداوم آنها باشد.

در این حال برخی افراطیون که منشا مشکلات بوده اند و ظاهرا از رسیدگی به پرونده تخلفاتشان در هراسند، همچنان بر طبل خشونت می کوبند و همزمان با آزادی این افراد، شروع به تکرار انواع و اقسام اتهامات تکراری علیه این گروه نموده اند.

در این شرایط به نظر می رسد معیار اعتدال و افراط گری، زندانی بودن و آزاد بودن نیست و این “آزاد”ها که کسی به حسابشان رسیدگی نکرده و به انواع و اقسام روشها به مردم ظلم کرده اند، مصداق بارز افراطند.

در عوض بسیاری از زندانیان که به رغم آسیب های وارده، به اقدامات عقلانی و اصلاحی روی آوردند و به عنوان نمونه، با وجود محبوس بودن در انتخابات اخیر، به جای همنوایی با دشمنان خارجی و تحریم انتخابات، مردم را به شرکت در انتخابات فرا خواندند، لایق واقعی صفت اعتدالند.

در همین زمینه، حسین نورانی نژاد، یکی از زندانیان حوادث 88 که مشهور بود به عنوان مداح دعای کمیل بازداشت شده بود و مدتی پیش آزاد شد، در یادداشت کوتاهی با استقبال از اتفاقات اخیر، از نقش رهبر انقلاب در آنها تقدیر کرده و بی پیرایه خطاب به ایشان اظهار کرده که منتقدین هم در این اقدامات توام با عقلانیت با رهبری همراهند.

وی در صفحه شخصی خود نوشته است:

مقام محترم رهبری، اگر “حماسه سیاسی” همین مسیری است که می بینیم، تا آخر این راه، تا آخرین آزادی، تا رفع حصر فوری همراهان شریف مردم ایران، میرحسین و کروبی و رهنورد، تا آخرین پله های دیپلماسی مدبرانه در جهان، تا مقاومت در برابر هر زورگویی داخلی و خارجی، تا احیاء فضای سیاسی مبتنی بر منافع ملی، تا مطبوعات و احزاب و انتخابات هایی آزادتر و بهتر از همیشه، تا اجرای همه اصول قانون اساسی، تا تداوم و بازخوانی مستمر آرمان ناتمام “استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی”، تا آخر این حماسه، همراه با حسن ظن و اعتدال و استمرار در حرکت و برادری همراهیم.

رهبری گرامی، جناب آقای خامنه ای، تمامی مسئولان محترم نظام، در تداوم و تکمیل این حماسه روی حمایت خیلی از ما منتقدان سال های اخیر حساب کنید. افتخار این حماسه آفرینی برای همه مردم است و در این بین تدبیر شما از ارج و قرب ویژه ای برخوردار است. مدت هاست که منتظریم با خیالی آسوده از “ما”یی بگوییم که سال هایی گسسته شد. ما برای تکمیل این “ما شدن” آماده ایم.

بغض های ما را ببینید، اشک های زلالی که از آزادی های اخیر بر گونه های ما جاری شد را ببینید، بخشش و سخاوت و بزرگی مادر سهراب ما را ببینید، ما همینیم که می بینید نه چیزی که در بولتن ها از ما می سازند، رنگ سبز ما از لکه های کینه مبراست، ما به دنبال هیچ بردی که دیگران در آن احساس باخت کنند، نیستیم، مگر کسانی که هوای سلطه داشته باشند.

شاید از این پس بهتر بتوانیم خود را جای یکدیگر بگذاریم، همدلی کنیم و درک عمیق تری از هم داشته باشیم. اغلب ما هیچ هوایی جز ایرانی بهتر برای یکدیگر نداریم. سبزی ما به دنبال هیچ خراشی بر مایی محیط بر همه تکثرهای طبیعی جامعه مان نیست. این تکثر فرصتی برای همه ماست، اگر ایران را برای همه ایرانیان بخواهیم.

جناب آقای خامنه ای، ایران ما نه سوریه است، نه لیبی، نه مصر، نه هیچ کشور دیگری و نه حتی ایران 57 یا 67 و 68 یا 76 یا 84 یا 88. همه آنها تجربه های ما هستند، اما ما ایران 92 هستیم، باحوصله، مصمم و ایستاده بر شانه های تجربه ای صد و اندی ساله از جستجوی آزادی و عدالت و پیشرفت. گمان این هم نداریم که فقط ما به فکر ایرانیم و کسانی که طور دیگری فکر و عمل کرده اند و در مقاطعی در برابر یکدیگر قرار گرفتیم، به دنبال ویرانی آن هستند.

پس در تحقق این حماسه روی حمایت و همراهی بسیاری از ما منتقدان و معترضان سال های اخیر حساب کنید. ما برای این حماسه خون دل ها خورده ایم، اما آن را به پای خود نمی نویسیم. این حماسه ای ملی است که در زمان رهبری جنابعالی می تواند محقق شود و طبعا نام شما را به نحو برجسته ای همراه خود خواهد داشت. ما نیز تا پایان این راه حامی و همراهیم.
یا حق