ای به حج رفتگان
چکیده :ای حج گذارده، بدان كه ابراهيم چون مطيع فقط امر خدا بود حتي زن و فرزندش را در بياباني خشك و بي آب و علف تنها گذارد. و به ياد بياور كه هاجر در بين دو كوه سراسيمه ميدود در حالي كه دعا ميكند وخدا را ميخواند و فقط از او طلب كمك مينمايد. و بياموز كه هاجر بر کنجی ننشست و به دعا اكتفا نكرد و براي رسيدن به هدف همراه دعا، تلاش نمود. و این گونه شد که صفا و مروه از نشانه و علامتهايي است كه انسان را به ياد خدا مياندازد"....
زهرا ربانی املشی
اي حاجي كه بايد آموخته باشي همچون ابراهيم بر علیه ظالم باشی, چگونه است كه مظلوم را مي كوبي؟
ايام حج است و مسلمانان اعم از آنهايي كه مشرّف شده اند يا نه، عاشقانه آرزوي وصل آن را مي طلبند. اما آنچه كه مهم است اثري است كه اين سفر روي ما ميگذارد.
صاحب خانه در آيه 96سوره آل عمران چنين مي فرمايد: “إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ” “اين خانه وسيله هدايت است براي عالميان”.
رمز اين هدايت چيست؟ پاسخ آن در آيه 97 سوره آل عمران است كه ميفرمايد: “فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ…” شناخت مقام و منزلت و جايگاه ابراهيم ميتواند رمز هدايت باشد، نه تنها براي مسلمين، بلكه براي همه عالميان. يعني حج رسيدن به خدا، از راه و مسير شناخت ابراهيم است چرا كه خدا او را در امتحانات مختلف بت شكني، تسليم، شكر، ايثار، فداكاري، تولّي و تبرّي، وفا ، حلم و بردباري و… آزموده و چون او را مطيع امر خود يافته [“إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلّهِ” (آیه 120 سوره نحل)] امامش نموده و سپس می فرماید: “وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا” (آيه 24 سوره آل عمران)” و به اينگونه بود كه ابراهيمی را كه در ظاهر مسؤول مستقيم هيچ قومي نبود امام همه مردم، در همه مكانها و همه زمانها گشت و به همگان سفارش شد كه “واتخذوا من مقام ابراهيم” (سوره بقره آيه 125) “از مقام و جايگاه و ارزشهاي ابراهيم توشهاي برگيريد”.
و اما اي حاجي، كه شايد بارها حج گذارده اي از مقام ابراهيم چه توشه ای بر گرفته اي؟ – آنجا كه لباس از تن در آوردي تا همچون مسافر آخرت با همه مردم هم لباس گردي و به هر گونه تبعيض “نه” بگويي و جلال و جبروت ظاهري را ملاك نگيري؟
آنجا كه با احرامت به شهوت و جدال و آزار و اذيت و منيّت نه گفتي؟
آنجا كه خانه را در بر گرفتي و پروانه وار همچون كودكي رام در گرد پدري دلسوز چرخيدي و چرخيدي و العفو العفو گفتي؟
آنجا كه به ياد همسر و فرزند ابراهيم به طرف دو كوه صفا و مروه دویدی تا به ياد غربت و تنهايي هاجر و طفلش و ياد تنهايي پس از مرگ، بين دو كوه را سعي كني؟
و نيز ای حج گذارده، بدان كه ابراهيم چون مطيع فقط امر خدا بود حتي زن و فرزندش را در بياباني خشك و بي آب و علف تنها گذارد. و به ياد بياور كه هاجر در بين دو كوه سراسيمه ميدود در حالي كه دعا ميكند وخدا را ميخواند و فقط از او طلب كمك مينمايد.
و بياموز كه هاجر بر کنجی ننشست و به دعا اكتفا نكرد و براي رسيدن به هدف همراه دعا، تلاش نمود. و این گونه شد که: “إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ اللّهِ” (بقره 158) “صفا و مروه از نشانه و علامتهايي است كه انسان را به ياد خدا مياندازد”.
آنجا كه در عرفات ماندي تا عارف گردي؟
آنجا كه به مشعر رفتي تا شعور يابي؟
و آنجا كه به منا رفتي تا به نهايت آرزو و خواستههايت برسي؟
و آنجا كه بايد بهترين دارائيت را قرباني كني در حد قرباني اسماعيل. (و انفقوا ممّا تحبّون) يعني زر و زور و مقام و هيبت و اصل و نسب و تخت و تاج و هر آنچه كه به او بيشتر دلبستهايم قرباني كنيم. البته اگر بخواهيم ابراهيم، امام ما باشد که در غیر این صورت، حج ابراهيمي به جا نياوردهايم.
و بالاخره در آنجا كه شيطانهاي كوچك و بزرگ را رَمي كردي ، آيا توشه اي برگرفتی؟
و اکنون، اي حاجي كه حج را درک کردهای، اگر توشهای بر گرفتهاي، پس چگونه ميتواني مصالح اسلام را فداي مصلحت خود و خوديها كني؟
اي حاجي اگر توشهاي بر گرفتهاي، چرا بتهايي را كه از حالت سنگي در آمده اند و شكل و لباس ديگري پيدا كردهاند ، نمیشناسی و نميشكني؟ و شاید هم می شناسی و نمی شکنی؟
اي حاجي توشه برگرفته از حج، چگونه ناتوانان و گرسنگان را ميبيني و سر راحت بر بالش ميگذاري؟
اي حاجي كه بايد ابراهيم امامت باشد، چگونه به جاي اينكه نان به سفره همنوعان گذاري، و حتي از بهترين هاي خودت انفاق كني، نان و حقوق خودش را نيز قطع مي كني؟
اي حاجي كه بايد آموخته باشي همچون ابراهيم بر علیه ظالم باشی, چگونه است كه مظلوم را مي كوبي؟
اي حاجي شاگرد ابراهيم، آنجا كه لازم باشد با شهادت و اظهار حق، جلوي عمل خلاف را مي گيري و يا از حق مظلومي دفاع ميكني؟
و بالاخره اي حاجي الگو بر گرفته از ابراهيم، آيا سراي باقی را فداي دنياي فانی ميكني؟ و حجّی که گذاردی، در تو تأثير گذاشته، و مقبول درگاه احديت قرار گرفته است؟
و امروز ای حاجی، در ایام حج، خوب بنگر، و اعمال خود را با اعمال ابراهیم(ع) محک بزن، که فردا دیر است.
منبع: جرس
سلام بر قربانی قربانگاه سیاست ایران
احسنت. حج به كعبه رفتن نيست. ازكعبه رفتن است.
ای کسانی که قصد زیارت خانه خدا را دارید، خداوند همه جا هست و همه جا خانه و سرای اوست. به جای هزینه کردن و ریختن ارز در دامن عربهای سعودی که بی نیاز هستند، آنرا برای کمک به هزینه زندگی افراد کم توان، اختصاص دهید. به کمک خانواده زندانیان بشتابید که نان آور آنها را به سبب شرکت در کمیته انتخاباتی موسوی و کروبی این بی رحمها از نان خوردن انداخته اند و وقتی همسران آنها شکایت به قاضی القضات می برند آن بی شرف پست فطرت توصیه می کند که هنوز جوانید و بر و رو دارید بروید خیابانها و کاسبی کنید. حج تمتع وعمره واجب تراست یا اداره این خانواده های درمانده حج واجب تر است یا تقبل دو سه کودک و نوجوان و فراهم کردن هزینه تحصیلی آنان. این همه سازمانهای خیریه عام المنفعه در ایران فعالیت می کنند، آیا اشکالی دارد تو که مستطیع شده ای به یکی از آنها مراجعه کنی و هزینه حج را صرف تامین هزینه تحصیلی ده نوجوان بکنی. من از طرف تمام حجج اسلام و مراجع تقلید به شما قول میدهم ثواب آن کار بیش از آنست که شما ده بار پای پیاده و کنار خارهای مغیلان سفر کرده و خود را به حجرالاسود برسانید. خداوند همان که به ریارت خانه اش می روید ما را و شما را ای حاجی های آینده به راه راست هدایت کند. دین در دل ماست نه در پیشانی ما و نه در سفر حجاز وکربلا و مشهد. نجات یکی از این کودکان بی سرپرست یا نوجوانان بی خانمان کارتن خواب ثوابش از چهل سال ریاضت و چله نشینیی والله بالاتر است. من به شما امضاء و نوشته کتبی می دهم. به کمک هوطنان نیازمند و با استعداد خود بشتابید. کس از پس نفرستاد تو از پیش فرست.
حاجیان باید درموقع برگشت ازحج ابراهیم قوم قبیله طایفه وخانواده خودباشند گناه وناپاکی ریخته والگوی دیگران باشند ولی افسوس حاجی ابراهیمی چه کم داریم درفرودگاه ابراهیم هارابنگرید ازارتفاع چودانها خوددیده نمی شوند هیچکس نمی گویدهدیه بد است ولی ایاحاجیان دیگر کشوردرحج نبوده اند انان تقوا زهد ارامش وازشیطان رهانیده وبایک ساک دستی برمی گردند وحاجیان ما از تجارت وعزیزان در بعد از انقلاب چندمیلیون ایرانی به حج تمتع وحج عمره رفته اند ایا ازحضور میلیونی انان در خانه خدا رفتاری که ابراهیمی باشد رادرمتن جامعه سراغ داریم چه تعدادی ازگران وکم فروشان خدای نا کرده حاجی هستند ازبدوتقلبی فروشان کلاه گذار وکلاه برداران چطور چند میلیون انان صاحب خانه هستند چندمیلیون ان طلا ودلار فروش واصلابزاری اند کارفرما وصاحب شرکتند ازحج ابراهیمی چه درک کرده ایم از مقام ابراهیم هاجر من عرفات رمی جمرات وصفا ومروه چه اموخته ایم ای عزیزان ای هموطن ای حاجی به کجا می رویم چرا از خدا اینقدر دوریم چرا ایمان نمان می لنکد چرا حرص مال دنیا پول مقام وشهرت چشم دلمان را کور کرده است چرابه غیراز پول هیچ نمی بینیم چرا مهر محمدی حب علی و…. را فراموش کرده ایم وظیفه ورسالت خودرا درمقابل فقیر وغنی محتاج ونیازمند فراموش کرده ایم قسم جلاله دروغ می خوریم تا ریالی مالیات کم دهیم قسم خدا می خوریم تاریالی گران بفروشیم تا دیر نشده یک بار دیگر به خویشتن رجوع کنیم تا شاید راه بازگشتی باشد
راست گفتی آقای جعفری واقعا راست گفتی.