یک هفته بیخبری از کوهیار گودرزی
چکیده :یکشنبه هفته گذشته کوهیار گودرزی، فعال حقوق بشر، در تهران بازداشت شد. فردای آن روز پروین مخترع ، مادر وی نیز در منزل مسکونی اش در شهر کرمان بازداشت شد. پروین مخترع از زندان کرمان با خواهرش تماس گرفته و از نگهداری اش در بین زندانیان خطرناک این زندان خبر داده است. اما تا کنون هیچ خبری از مکان و علت بازداشت کوهیار گودرزی در دست نیست....
با گذشت یک هفته از بازداشت کوهیار گودرزی فعال حقوق بشر هنوز اطلاعی از وی در دست نیست. اما بر اساس گزارشها، مادر وی در بند زندانیان خطرناک است.
یکشنبه هفته گذشته نهم مرداد کوهیار گودرزی، دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه صنعتی شریف و فعال حقوق بشری در شهر تهران بازداشت شد. فردای آن روز – دوشنبه دهم مرداد – پروین مخترع ، مادر وی نیز در منزل مسکونی اش در شهر کرمان بازداشت شد.
به گزارش جرس، پروین مخترع از زندان کرمان با خواهرش تماس گرفته و از نگهداری اش در بین زندانیان خطرناک این زندان خبر داده است. اما تا کنون هیچ خبری از مکان و علت بازداشت کوهیار گودرزی در دست نیست.
به نظر می رسد بازداشت مادر این فعال حقوق بشری از قبل برنامه ریزی شده و جهت جلوگیری از انتشار خبر بازداشت کوهیار بوده است. کوهیار هیچ خواهر یا برادر دیگری ندارد و پدر وی نیز در ایران زندگی نمیکند. به همین علت تا یک هفته پس از بازداشت کوهیار گودرزی و مادرش، کسی از بازداشت وی خبردار نشده و خبر بازداشت وی منتشر نشده بود.
با این حال یکی از دوستان کوهیار گودرزی به جرس گفته است که بازداشت این فعال حقوق بشر به خاطر فعالیت های حقوق بشری اش بوده است.
دوستان آقای گودرزی به جرس گفته اند که بازداشت همزمان مادر وی در کرمان و احضار برخی از دوستانش به کمیته پیگیری اطلاعات در تهران با هدف اعمال فشارهای غیرقانونی و اعترافگیری از این فعال حقوق بشری سرشناس انجام می شود.
کوهیار گودرزی، مدافع حقوق بشر و دانشجوی محروم از تحصیل ، آذرماه ۱۳۸۸ بهمراه سایر فعالان حقوق بشر در حالیکه در راه قم جهت شرکت در مراسم تشییع مرحوم آیت الله منتظری بود، دستگیر شد. در تیرماه ۱۳۸۹ ، قاضی پیرعباسی در دادگاه انقلاب کوهیار گودرزی را به یکسال حبس محکوم نمود. وی به اتهام تبلیغ علیه نظام متهم شده بود. کوهیار گودرزی نزدیک به ده ماه در زندان اوین نگهداری شد و سپس در مهرماه ۱۳۸۹ به زندان گوهردشت رجائی شهر (کرج) منتقل شد. وی تا هنگام آزادی اش در ۲۳ آذر ۱۳۸۹ در این زندان بود.
پروین مخترع، مادر این فعال حقوق بشری، هیچگونه فعالیت سیاسی ندارد. وی صرفا در سال گذشته در مواردی راجع به زندانی بودن فرزندش با رسانه ها گفت و گو کرده است.














خدا انشااله به حق این ماه عزیز همه ی زندانیان مخصوصا زندانیان سیاسی را هرچه زودتر از دست این دیو صفتان رهایی بخشد.
حتما همه ی شما می دانید که رهبری دیروز در جمع مسئولان نظام ” سخنان مهمی ” ایراد کردند.
آقای خامنه ای در جمع مسئولان نظام طوری حرف زدند که واقعا آدم شک می کند که آیا ایشان اصلا در جریان امور هستند یا نه؟ ایشون گفتند:” ما باید مردم را تشویق به کار کردن بکنیم، انسان با تنبلی به جایی نمی رسد. “.
هرکس این حرف را بشنود فکر می کند که کار همه جا ریخته و هرکس طالب شغلی باشد به راحتی و در طرفه العینی سرکار میرود ولی مردم ما اینقدر مرفه و در ناز و نعمت هستد که تمام کسانی که بیکارند از روی شکم سیری و دلخوشی سرکار نمی رود و این وظیفه ی نظام است که مردم را به کار کردن تشویق کند.
آقای خامنه ای شما تا حالا خودتان در صدد برآمده اید که خودتان شخصا تحقیق بکنید و ببینبد آیا آمار و ارقامی که به شما می دهند درست است یا نه؟ آیا شما می دانید هفته ای نیست که در مقابل مجلس یک تجمع اعتراضی به وضعیت شغلی و معیشتی برگزار نشود؟ آیا از کارگرانی که ماه هاست حقوق نگرفته اند گزارش و یا حتی خبری به شما می رسد؟ شاید هم تصور می کنید با یارانه ای که به مردم می دهید دیگر همه ی مشکلات حل شده است؟ ایا از وضعیت رشد اقتصادی و آمار اشتغال زایی دولتی که خودتان سرکار آوردیدش اطلاع دقیق دارید؟ مسلما ندارید. متاسفانه شما هم آمارهای دولت را بدون تحقیق و استدلال پذیرفته اید و بر آنها آفرین گفته اید. آیا متوجه هستید که این حرف های نسنجیده ی شما بهترین سوژه را برای بی بی سی و صدای آمریکا فراهم آورده است؟ تحریم ها باعث کدام پیشرفت در ما شده اند به جز اینکه پول نفت ملی ما را در کشورهای مختلف بلوکه کرده است؟ تازه این کمترین اثر تحریم ها بر اقتصاد ماست. از کدام اعتماد مردم به نظام صحبت کردید؟ آیا از تنزل شدید جایگاه خودتان در یبن مردم نسبت به 7 یا 8 سال پیش آگاه هستید؟ چه برسد به سایر مسئولین؟ یادتان باشد: همه ی دیکتاتورها در یک بایکوت و سانسور خبری شدید از سوی اطرافیان خودشان قرار دارند و بر اساس به به و چه چه دروغین آن ها عمل می کنند و حرف می زنند. اما موقعی به واقعیت پی می برند که مجبور شده اند از کشورشان بگریزند. دیگر خودتان می دانید.
تازمانی که ما فشار روانی نیاوریم آنها می اورند (جایگزین کردن شعار آقای خامنه ای ظلم تا کی؟ به جای شعار مرگ بر دیکتاتور )در واکنش به بی حرمتی به خانواده نسرین ستوده راه سبز فراخوان اسکناس نویسی ( آقای خامنه ای ظلم تا کی ؟)را صادر کرد تا بداند با هر اقدام ظالمانه یک واکنش همه جانبه در انتظار اوست