به آئین سبـــــــــــز خود پای بندباشیم
چکیده :پیش از آنکه جنبشهای عربی واژهٔ «روز خشم» را باب کنند، ایرانیان دروازههای خشم خود را به روی حاکمان گشوده بودند. خشمی که از جنس سکوت بود و سکوتی که سرشار از ناگفتهها بود. در وضعیتی دشواری که جنبشهای ایرانی دارند و در حالی که «حاکمیت به صد زبان از جنبش میخواهد سکوتاش را بشکند و مسالمت آمیز بودن خود را انکار کند» و به دام خشونت بیافتد تا راه سرکوب را هموار کند، هیچ تجمعی نباید به دام خشونت بیافتد. خشونت خواستهٔ خشونت طلبان است و اگر داغی را تسکین میدهد، صد داغ تازه میآفریند. به آئین سبز خود پای بند...
کلمه- آل طا ها:
کیست که در راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ حضور داشته باشد و به حضور خود نبالد؟ کیست که پس از این همه از حضور در آن تجمع مسالمت آمیز پشیمان باشد؟ روزهایی را بیاد بیاورید که که رسانههای جهان در تسخیر جنبش سبز بودند. روزهایی که سکوت ایرانی، توانست گفتهها و نوشتهها را تسخیر کند و رساتر از همهٔ فریادها به گوش همگان برسد. براستی با آن تجمع مسالمت آمیز و آن سکوت سهمگین به کدام ذهن بیدار رسوخ نکردیم؟ کدام قلب مهربان را تسخیر نکردیم و بر کدام لوح سپید سکوتمان را ننوشتیم؟
آن روزها، راهپیمایی ۲۵ و ۲۸ خرداد ۸۸، تراز جدیدی را از ایران و ایرانی به افکارعمومی معرفی کرد. شاید هیچکدام از رفتارهای جمعی ایرانیان در سالیان پس از انقلاب نتوانسته بود تا این حد افکار عمومی را با خود همراه سازد و نظر جهان را به خود جلب کند. همه اقرار کردند که این مردم به دنبال رای خود آمده بودند و غیر حق خود، چیزی نمیخواستند. حتی اقتدارگرایان و اصحاب خشونت هم در مقابل عظمت این روز تسلیم شدند و تا به امروز نتوانستهاند خدشهای به اصل آن وارد کنند و تنها برای فریب اذهان و عوام فریبی، سعی میکنند تا خواستههای مردم را به نوعی من درآوردی تفسیر کنند و خاطر خود را بفریبند.
هیچکس نمیتواند جمعیت ۲۵ خرداد۸۸ را انکار کند، اما آنچه آن جمعیت را ماندگار کرد و آنچه این راهپیمایی به آن مشهور شد، رفتار مسالمت آمیز و سکوت مهیب و سرسام آور مردمی بود که دوست و دشمن را مقهور خود ساخت. شاید اگر راهپیمایان ۲۵ خرداد به دام خشونت حاکمیت میافتادند، تجمع ۲۸ خرداد و تجمعات دیگر تکرار نمیشدند و جنبش سبز این گونه ریشه نمیدواند و پا نمیگرفت. همین که دختران و زنان این همه در تجمعات جنبش سبز پر رنگ و موثر حاضر میشدند، تائیدی دیگر بر فضای سالم و مسالمت آمیز آن تجمعات بود.
جامعهشناسان میگویند آنچه یک جنبش را ماندگار میکند، خواستهها و آرمانهای آن نیست، بلکه شیوهٔ رفتار و شناسههای عملی اوست. تاریخ یک جنبش هم، کمتر به خواستههای زمانی و مکانی کنشگران میپردازد و اغلب داستان رشادتها و گذشتهای آن را روایت میکند. حتی هویت یک جنبش هم با رفتار او شکل میگیرد. بیدلیل نیست که خیلیها دلیل خشم کشورهای تونس و مصر را به تمامی نمیدانند، اما نوواژهٔ «روز خشم» را همه میفهمند. حتی کسانی هم که با دلیل خشم آنها موافق نیستند، نمیتوانند روز خشمشان را انکار کند.
بر همین سیاق، معلوم نیست خواستههای جنبش سبز تا چه اندازه برای مردمان دیگر مهم و قابل درک باشد. حتی معلوم نیست این خواستهها تا کی ادامه دارند و تا چه اندازه درستاند، اما مسالمت آمیز بودن، «راهپیمایی سکوت» و سبزبودن جنبش، ورای خواستهها برای همه قابل فهم است و ابراز همدلی جهانیان با ما ناشی از همین است. آنچه جمعیت ۲۵ خرداد را ماندگار کرد و ریزش سرکوبگران را و همدلی جهانیان را سبب شد، سکوت بود. «سکوت» بود که در تجمع ۲۵ خرداد، مرزها را در نوردید و فرای گفته و رنگ، پیام ملت ایران را به عالم و آدم بازگفت و جنبش سبز را جهانی کرد.
پیش از آنکه جنبشهای عربی واژهٔ «روز خشم» را باب کنند، ایرانیان دروازههای خشم خود را به روی حاکمان گشوده بودند. خشمی که از جنس سکوت بود و سکوتی که سرشار از ناگفتهها بود. در وضعیتی دشواری که جنبشهای ایرانی دارند و در حالی که «حاکمیت به صد زبان از جنبش میخواهد سکوتاش را بشکند و مسالمت آمیز بودن خود را انکار کند» و به دام خشونت بیافتد تا راه سرکوب را هموار کند، هیچ تجمعی نباید به دام خشونت بیافتد. خشونت خواستهٔ خشونت طلبان است و اگر داغی را تسکین میدهد، صد داغ تازه میآفریند. به آئین سبز خود پای بندباشیم.
.
.
.
…………………… امید ، رساترین اعتراض
.
.
.
………………….. سکوت ، گویاترین خشم.
.
.
.
…………………. یاحسین ، میرحسین
.
.
.
………………… فردا ، 25 بهمن ، همگی می آییم …. برای شهدا و انسانیت
.
.
.
بیست و پنجش همان بیست و پنج است فقط ماه و سالش فرق می کند ! راستی بیست و پنج خرداد به دعوت چه کسی همه در خیابان بودیم ؟! به دعوت هیچ کس ! به حکم عقل به شرط ادب و به وظیفه سنگین آزادگی ! بیست و پنج بهمن ماه هم همه با هم گام بر می داریم با اندیشه سبز برای فردائی سبز ! یادمان باشد تا بهار چند روزی بیش نمانده است . قلم فرانسه
البته سکوت به تنهايی کافی نيست. بايد بر پلاکارد ها و کاغذ ها و دست نوشته هايمان خواست خود که همانا آزادی بی چون و چرا و رهايی از بند استبداد است با فرياد سکوت بنويسيم و همراه داشته باشيم.. و در صورت انبوه جميت آنگاه اين ملت است که خود به خود شعار های خود را خواهد يافت.
فردا شعار “مرگ بر” و “مرده باد” انحراف کامل در راهپیمایی هست ما باید مدنیت و عظمت حضورمون رو نشون بدین و در دام این شعارهای پوچ گرفتار نشیم.
بهترین روز زندگی من 25 خرداد بوده. آیا روز بهتری رو به عمرم خواهم دید؟ بستگی داره….. این روزها روزهای سرنوشته .مثل شبای قدر برای مومنها. به امید پیروزی.
ميرحسين عزيز هميشه دوستت خواهم داشت و برايم يك پهلوان هميشه قهرماني . 25 بهمن جانم فداي تو . ميروم تا بميرم براي وطنم و دين اسلام
زنده باد انقلاب سبز و مسالمت آمیز و متمدنانه ایران. مرگ بر خشونت!
يا حسين ميرحسين
25 بهمن ميدان آزادي تهران مصادف با 7 ربيع الاول ميدان تحرير قاهره………..همه با هم مرگ بر ديكتاتور
25 بهمن همه با هم براي نديدن چهره يك ديكتاتور خونخوار در راس حكومت اين كشور
با سلام
اگر آن روز آنچه را که امروز بعد از دادن این همه هزینه ،چه اینکه آقایان کمر به عداوت با مردم خود و چه آن که از مصر و تونس فرا گرفتیم -میدانستیم اینچنین ساده خیابان را به دست اراذل و اوباش نمیسپردیم.به یاد دارم که در ۲۵ خرداد چگونه حتی از درزهای خیابانهای تهران ،ملت تحقیر شده بیرون میجوشید.و چگونه حقوق بگیرهای دولتی با زبونی و وحشت و بدون قدرت عکسالعمل به ملت نگاه میکرد.مگر آن روز چه میخواستیم غیر از احترام به رای خود حتی اگر اقلیت میبودیم .حق نبود که آقایان مانند تمام انسانهای دیگر میگفتند به حقوق وخوست اقلیت اهمیت میدهیم و از آنان در دولت و مدیریت استفاده میکنیم و تعدادی از وزارتخانهها را به شما میدهیم. ملت مظلوم بود و هست و از حق خود بیشتر طلب نمیکند .ولی پیروز فردا از پیش ما هستیم چرا که بی شماری خود را بدون کمک اجانب دوباره ثابت کردیم . فریاد یا حسین -میر حسین ما در قلبهایمان ریشه دوانده و افکار وی نیز توشه فردای ما است.
راهپیمایی آرام. اما این بار دیگر در برابر حملات تنها کتک خور نیستسم. گذشت زمانی که 5 نفر 50 نفر را متفرق می کردند. فردا استقامت خواهیم کرد. اما باز هم می گویم تا زمانی که نیرو های زد شورش به ویژه لباس شخصی ها دخالت نکرده اند راهپیمایی آرام خواهیم داشت.
بدون خشونت بدون خشونت این یک اصل است.
Poor people can not a revolution, but they will case the revolution
The key for success of Egyptian revolution was that the people were hungry for freedom, and they knew their enemy very well and they did not have any doubt about their goal.
For us to do that, we need to believe like them, united with one voice with one goal. To stir that emotion and believe, we should just look at Persian language standing. Arabs can’t impose Arabic language on Iranian. But now it seems they achieve to their goals, after 14 centuries, and Farsi becoming second language for Iranian. So who is promoting that language in Iran? the Iranian ruling system. They are no more than an agent of Saudi Arabia. They are sold out people
الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر
احسنت!
هدف فقط اینه که یه بار دیگه نشون بدیم ما بی شماریم!
میخواستم به برادران و خواهران مومن به خدایم صحبتی داشته باشم.آنهایی که به راستی به خدا ایمان دارند و نه از بهر روی و ریا و به طمع نان و نام و چرب و شیرین دنیا و مقام و پست…به برادران و خواهران مومنم،همراهانم و مومنان هر چند مخالف من…
خواستم بگویم آنجایی که مظلومی قیام میکند برابر ستم،آنجایی که بی پناهی میخواهد صدایش شنیده شود برابر زورگوها،آنجایی که جمعی از مردم برای اصلاح ناراستیها و جفاها و کژیها به پا میخیزند… آنجا امام ما هم هست.یقین بدانید که سرکوب این مردم، سرکوب امام ماست.چرا که امامان شهید ما مقابل انحرافات و کژیها سکوت نکردند و ستم کشیدند.ستم نکردند و شهید شدند.دستگاههای جباری که خود را امیر مومنان مینامیدند امامان ما را شهید کردند.حالا بنگرید حق کجاست؟ حق با امامان شهید ماست یا امیرالمومنینان جبار و ظالم؟ زندان و تهدید و سانسور و بایکوت، سهم امامان ما بود که تنهایشان میخواستند و شهادت، پاسداشت سکوت نکردنشان مقابل ناراستیها…خواستم بگویم امام ما هم هست جایی که مقابل ستم ایستادگی است…حالا مرا سانسور کنند،بزنند،تهمتم زنند… با امامم هستم;
.
هر شب صدای پای تو در گوش من رهاست
در ازدحام کوچه قدم هایت آشناست
.
هرشب ورای پنجره چشمم اسیر توست
تا کی بتابی ای مه من، دل در این هواست
.
تصویری از بهشت خدا، در عذار توست
در محشر حضور تو.. دوزخ کجا سزاست؟
.
آری تو صادقانه ترین عاشقانه ای
هر وصفی از نگاه تو تفسیری از خداست
.
گر حس پاک آینه “آئین سبز توست”
گر بشکند هرآینه دل را غمت رواست
.
محبوب من به خدا که تو دل را ربوده ای
صاحب دلا بگو که در این سینه ام چه هاست
.
از این به خون نشستن دلها دلم گرفت
منجی توئی… بیا که همین التجاء ماست
.
گر سود این وفای پریشان جفای توست:
…
_____________________
میرحسین عزیز رئیس جمهورم،دوستت دارم که مرا با آئین سبز آشنا کردی…برای آنکه صدایت شنیده نشود هرآنچه در توانشان بود و هست کردند و میکنند، ولی صدایت شنیده شد.ریا و دروغشان دیده شد.
مطمعنا کسی واسه خشونت فردا نمیره بیرون… یعنی ذات جنبش همین بوده…
اما…
کلمه ی عزیز این عکسی که تو این نوشته استفاده کردین سایز بزرگشو ندارین؟
اگه دارین تو رو خدا بذارین تا دانلود کنیم…
خیلی عکس فوق العاده ایه…
تجمعی که انتهاش معلوم نیست و غروب خورشید و زاویه و خروش مردم و تو رو خدا اگه ممکنه بزارین واسه دانلود تو همین صفحه یا در جواب همین پیام من.
ببخشید آقای خاتمی الان کجاست؟ خبری ازش دارید؟
دورود بر شما همیشه سبز
پای بندیم
ما هم معتقدیم حتی شعاری که باعث عصبیت نیروهای انتظامی میشود نباید برزبانها جاری شود ،ما دراینروز از مردم مصر وتونس دفاعمیکنیم…
درود بر جنبش متمدنانه ایرانی – اسلامی مردم سبزاندیش وطنم .
درود بر موسوی
سلام بر کروبی …
ما هرگز از اصولی که داریم پا پس نخواهیم کشید ..
ظالمان بدانند
حتی اگر یک نفر باشم
و تنها ی تنها
خواهم آمد
man seyedam seyeda ham ke be sabze seyedii marooofan pas sabze seyediii ro eshghast dorod ba tamame baradaran v khaharane sabz posham zende bad irane azad
pish be soye azadi
هیچ تجمعی نباید به دام خشونت بیافتد. خشونت خواستهٔ خشونت طلبان است
و اگر داغی را تسکین میدهد، صد داغ تازه میآفریند.
به آئین سبز خود پای بندباشیم.
یا حسین میر حسین
لطفآ این مورد را به مهندس موسوی بفرمائید تا اعلام کنند که : اگر 25 بهمن از راهپیمائی جلوگیری کردند تا 25 فروردین (یعنی تا 2 ماه) در حال آآماده باش خواهیم بود تا بدون اعلان قبلی و ظرف یک شب و برای فردای آنروز فرا خوان راهپیمائی خواهیم داد و در ضمن از فردای 25 بهمن آهسته ولی پیوسته اعتصابات در کارخانه ها و… را شروع میکنیم . ببینیم در اینصورت تحمل بیش از 18 روز آماده باش نیرو را دارند ؟
نیستیم
ای سکوت ای مادر فریادها
فردا چشم جهانیان به سوی تو خواهد بود میهنم
تو میتوانی به کمک جوانان دلاورت
دوباره آزاد و رها گردی
دوباره میسازمت وطن
مسلما اعتراضات ما فردا مسالمت آمیز خواهد بود…
باشید تا زیر پایتان علف سبز شود.
25بهمن89 را بخاطر بسپاريد. بهمن سبز سبز همچون بهار وهمچون سرو ،راست قامت و استوار و هميشه سبز
ديكتاتورها و اقتدارگرايان را وادار به تعظيم در برابر عظمت روح انساني جنبش سبز خواهيم كرد
ياحسين ميرحسين
چشم امید ما به برادرانمون در ارتش است به حمایت شما نیازمندیم.شاید فردا دیگه من دربین شما نباشم و این کامنت اخرین چیزی باشد که از من بجا میماند.ولی درفردای ازادی ایران یاد شهیدان رو فراموش نکنید و امیدوارم پدر ومادرم به من افتخار کنن . دوستان برام دعا کنید خوشحالم که این راه را انتخاب کردم .فقط مراقب ایران من باشید
یا حسین میرحسین
تنها راه سر کوب مردم اینه که جمعیتشون کم باشه اگر همه بیان هیچ اتفاقی نمیافته ( این رو من مطمئن هستم و خبر موثق دارم) و در ضمن باید خشم خود را کنترل کنیم ( با اینکه خشممام هم بی دلیل و اشتباه نیست) .
روز خشم ما هم میرسد
درود خدا بر علمایی همچون دستغیب، صانعی، بیات زنجانی
و
درود خدا بر میرحسین، خاتمی، کروبی
این نظرات کاربران از هر جوکی خنده دار تره!! جوری صحبت از راهپیمایی و این چیزها می کنن که انگار درباره یه کشور فرضی دارن صحبت می کنند. بابا اینجا ایرانه ! جای چهارتا اراذل و اوباش نیست که . شما باید برید لس آنجلس داد بزنید
باسلام وارزوي موفقيت زندباد نماد سبز
همه به هم برای ازادی
همه به هم برای ازادی
دلم برای تو ای میرحسین که همچو جدت امام حسن غریب شده ای آرام و قرار ندارد
میر حسین اندکی صبر سحر نزدیک است