سرمقاله آفتاب یزد/يك سوزن به خود!
چکیده :دولت‌هاي نهم و دهم، در 4 سال گذشته، هيچ‌گاه به زمانبندي‌هاي قانوني بـراي تـقـديم بودجه و ارائه گزارش ساليانه عملكرد برنامه پنجم پايبند نبوده‌اند. پنجمين بودجه ساليانه دولت احمدي‌نژاد هم سرنوشتي مشابه با بودجه‌هاي پيشين پيدا كرده و حتي تذكر كتبي و شفاهي علي لاريجاني و يادآوري الزام قانوني مندرج در آيين‌نامه داخلي مجلس نتوانست اين مشكل را حل...
کلمه:مجتبی واحدی در سرمقاله روزنامه آفتاب یزد نوشته است:در يك ماه اخير مهمترين بحث علني بين دستگاه‌هاي رسمي كشور، موضوع ارسال قانون بودجه به مجلس بوده است.
البته بيشترين تبليغات در اين مدت، بر »تاخير غيرموجه اما تكراري دولت« در ارسال لايحه بودجه متمركز بود، در حالي كه تاخير در ارسال لايحه برنامه پنج ساله پنجم به مجلس و نيز عدم ارائه به‌موقع گزارش عملكرد ساليانه برنامه چهارم، اگر از تعلل در تقديم بودجه به مجلس مهم‌تر نباشد كم اهـمـيت‌تر از آن نيست زيرا برنامه پنجم، چارچوب مديريت اجرايي كشور در پنج سال آينده را روشن مي‌سازد و تنظيم بودجه ساليانه بدون توجه به آن، امكان‌پذير نيست.
گزارش ساليانه برنامه چهارم نيز ميزان جديت و قابليت دولت براي اجراي برنامه پنج ساله و نيز امكانات عـمـومي كشور براي تحقق اهداف برنامه را آشـكـار مـي‌سازد. لذا تاخير در ارسال اين گزارش، از يكسو مي‌تواند موجب مخفي ماندن ضعف‌هاي دولت از چشم نمايندگان شود و از سوي ديگر، اين احتمال را تقويت مي‌نمايد كه نـمـايـنـدگـان بـراساس تصورات غيرواقعي از امكانات و قابليت‌هاي عمومي كشور، تكاليفي را در قالب بودجه به دولت تحميل نمايند كه تحقق آنها محل ترديد است.
اما به هر حال، دولت‌هاي نهم و دهم، در 4 سال گذشته، هيچ‌گاه به زمانبندي‌هاي قانوني بـراي تـقـديم بودجه و ارائه گزارش ساليانه عملكرد برنامه پنجم پايبند نبوده‌اند. پنجمين بودجه ساليانه دولت احمدي‌نژاد هم سرنوشتي مشابه با بودجه‌هاي پيشين پيدا كرده و حتي تذكر كتبي و شفاهي علي لاريجاني و يادآوري الزام قانوني مندرج در آيين‌نامه داخلي مجلس نتوانست اين مشكل را حل كند.
البته مسئولان دولتي براي تاخير سال‌جاري خود توجيهي پيدا كرده و توپ را در زمين مجلس انداخته‌اند. آنها مي‌گويند منتظر تعيين تكليف لايحه هدفمند كردن يارانه‌ها هستند. اين در حالي است كه بـزرگ‌تـريـن گـلايـه رئـيس دولت از مجلسدر خصوص لايحه هدفمند كردن يارانه‌ها آن است كه »چرا ميان درآمدهاي حاصل از حذف يارانه‌ها با رديف‌هاي درآمدي و هزينه‌اي بودجه ساليانه، نوعي پيوند ايجاد كرده‌اند!؟« اگر دولت واقعا اعتقادي به اين پيوند نداشت بايستي از ماهها پيش، مقدمات تنظيم بودجه سال 89 را فـراهم مـي‌نمود تا قبل از تاريخ مقرر يعني 15 آذرماه به مجلس تقديم شود.
نكته ديگري كه در اظهارنظرهاي اخير رئيس دولت مشاهده مي‌شود انتقاد او از مجلس به خاطر بستن دست دولت در انجام وظايف خود مي‌باشد. البته وظيفه دولت را مجلس تعيين مي‌كند و دولت در اين زمينه اختيار مستقلي ندارد كه اعمال حق قانوني مجلس را مزاحم اختيارات و تكاليف خود بـدانـد، در عـيـن حـال وقـتي با استفاده از تريبون‌هاي عمومي – كه تريبون‌مشترك همه نهادهاي حكومتي است – مجلس مورد حمله و فشار قرار مي‌گيرد تا دست دولت را براي اجراي منويات خود باز بگذارد، حق نيست كه مجلس تحت »فشارِ زماني« قرار گيرد.
رئيس دولت كه بـسـتـه بـودن دست خود را نمي‌پسندد چرا بر تاخير همكاران خود در ارسال مهمترين لوايح اقتصادي و مديريتي كشور به مجلس، چشم مي‌بندد؟ آيا وادار ساختن خواسته يا ناخواسته نمايندگان مجلس به بررسي عجولانه بودجه ساليانه – به دليل كمبود وقت ناشي از تاخير در ارسال لايحه به مجلس – موجب تضييع حق نمايندگان و يا كوتاهي آنان در انجام وظيفه‌اي كه مردم به آنها محول كرده‌اند نخواهد شد؟ آيا فراهم كردن شرايطي كه نتيجه آن، بررسي عجولانه بودجه بدون اتكا به احكام برنامه پنجم توسعه خواهد بود، به اندازه كاهش اختيارات دولت در استفاده از 50 هزار ميليارد تومان اعتبار مربوط به حذف يارانه‌ها، اهميت ندارد؟
آيا آن توقع دولت از مجلس و اين تحت فـشار قراردادن مجلس، يادآور ضرب‌المثل عاميانه‌اي نيست كه صاحبان انصاف را به زدن يــك سـوزن بـه خـود قبل از زدن جوالدوزبه ديگران دعوت مي‌كند؟
