حكایت این دو نفر یا مرثیه ای برای انقلاب اسلامی؟

چکیده :بهزاد که غالبا در زندان روزه مستحبی ( یا قضا ) می گرفت دم به انگورها نمی زد بلکه صندوق انگور رادر ابتدای راهی که بچه های بند از آن عبور می کردند می گذاشت تا آنها به هر مقدار که بخواهند از آن بردارند و استفاده...

کلمه: غلامعلی رجایی استاد دانشگاه و پژوهشگر در وبلاگ خود نوشت :

دوشنبه هفته ای که گذاشت برایم دو اتفاق افتاد که بنظرم رسید نقل آنها برای خوانندگان گرامی مطالبم که غالبا از سر لطف با درج اظهار نظرهایشان در پای نوشته های بی مقدارم در سایتها ورسانه های مکتوب مرا شرمنده خود کرده و می کنند مفید فایده ای باشد.

اتفاق اول وقتی بود که ازکلاس درسی که برای دانشجویان کارشناسی ارشد دارم بیرون آمده بودم.

آقای خمجانی فراهانی که یکی از فارغ التحصیلان پژوهشکده امام خمینی وانقلاب اسلامی است پایان نامه ای درباره زندان وشکنجه در دوره پهلوی نوشته بود که این پژوهشکده درتابستان امسال ارزیابی آن رابرای چاپ به من سپرده بود .

من کار او را با انجام اصلاحاتی مناسب چاپ تشخیص داده بودم و او در همین راستا با توصیه دکتر ولایی برای شنیدن توضیحات اصلاحی ام به تهران آمده بود.

در این دیدار یک ساعته آقای فراهانی که خود از زندانیان چند سال حبس کشیده رژیم شاه است و در مقطع متوسطه اراک تدریس می کند نمی دانم به چه علت از میان آن همه خاطرا ت زندان خود که در رساله اش آورده بود تنها به خاطره ای از دوره زندان قصر خود که با مهندس بهزاد نبوی ارتباطی داشت اشاره کرد.

نبوی ، این یار دیرین و وفادار شهید رجائی که متاسفانه هنوز در زندان است و انتظار آن می رفت برادران! پاسدار! بازداشت کننده و دل رحیم ! او درقرار گاه ثار الله !سپاه! ودوستان دل رحم تر از آنها ! در دادستانی انقلاب ! تهران به رغم داشتن چند بیماری از جمله قلب که وی دراین چند ماه به آن دچار شده ، به احترام آن همه سابقه زندانهای سخت دوره شاه وخدمات فراوانی که بدون منت به نظام داشته ودارد بر اساس عطوفت اسلامی لااقل به او اجازه دهند دوره درمان خود را در منزل وتحت نظر خانواده اش بگذراند تا برای کشیدن بقیه حبسی که حتما در انتظار اوست بتواند بهبودی نسبی خود را به دست آورد و از سلامتی لازم! برخوردار باشد! اما متاسفانه این اتفاق درباره این چریک پیر انقلاب نیفتاد واین بی عاطفگی دوستان! مایه خجلت من وامثال منی شد که چند صباحی را برای برپایی این نظام در زندانها ی سخت رژیم شاه گذرانده ایم.!

آقای فراهانی می گفت:در زندان قصر خانواده های زندانیان به تناسب وضع اقتصادی خاصی که داشتند معمولا برای زندانیان خود میوه می آوردن واز آنجا که وضع مالی خانواده بهزاد خوب بود گاه یک صندوق انگور عسکری مرغوب برایش می آوردند.او می گفت بهزاد که غالبا در زندان روزه مستحبی ( یا قضا ) می گرفت دم به این انگورها نمی زد بلکه صندوق انگور رادر ابتدای راهی که بچه های بند از آن عبور می کردند می گذاشت تا آنها به هر مقدار که بخواهند از آن بردارند و استفاده کنند.

این راکه گفت به یاد شایعاتی در باره دوره زندان بهزاد افتادم که در سال 1375 به هنگام گرد آوری خاطرات کتاب سیره شهید رجائی ازبعضی از دوستان اصولگرای فعلی درباره نماز نخواندن او!! در زندانهای قصر و اوین شنیده بودم ! والبته هرگز باور نکردم .همان کتاب که به رغم سه بار چاپ در دوسال اول انتشارآن ، فقط وفقط براساس سلایق سیاسی تنگتر از تنگ بعضی مسولان در بنیاد شهید به رغم زحمات سه سال پژوهش من، وخیلی ها که خواهان آن هستند بیش از ده سال است اجازه انتشار ندارد صرفا به این دلیل که در لابلای خاطرات بیش از صد راوی دراین کتاب بیش از هشتصد وپنچاه صفحه ای خاطرات وتصاویری از بهزاد نبوی وجود دارد!

جالب اینکه مدیرکل انتشارات وقت معاونت تبلیغات وپژوهش بنیادشهید که آدم شریفی ! بود درمباحثات مکرری که باو داشتم به من می گفت ما تنها به شرط حذف اسامی وخاطرات افرادی مانند نبوی ومصطفی ایزدی و.. دراین کتاب، آن راچاپ خواهیم کرد! که معلوم بود من به این امر هرگز تن در نخواهم داد و لذا این کتاب ارزشمند سالها در برزخ عدم چاپ بنیاد شهید ماند!ومن پس از سالها بناچار آن رابرای چاپ به ناشر دیگری سپردم.

چقدر در این مدت کوتاه پس از انقلاب، بعضی از همانهایی که ما آنهاراصالح می دانیم وانشاء الله صالح هستند با وارونه نشان دادن حقایق بر اساس منافع و سلایق سیاسیشان به تاریخ این انقلاب و ملت جفا کرده ومی کنند.

نظیرهمانها که امام در پایان وصیت نامه خود ادعای آنها را مبنی بر اینکه وی در سال 57 بر اساس پیشنهاد آنها از عراق به پاریس مهاجرت کرده بکلی خلاف واقع دانسته واظهار کرده بود فقط بر اساس پیشنهاد فرزندش مرحوم حاج سید احمدآقا این تصمیم را گرفته استد.

اتفاق دوم که در ساعات پایانی شب این روز مرابیشتر از اتفاق اول متاثر کرد در دیداری مختصر از همسر وفرزندان برادر تازه درگذشته ام مرحوم حاج سید عبدالله موسوی مقدم بود که با سردار مقدم مسول کمیته ایثارگران مهندس موسوی وآقای طباطبایی از آزادگان نخبه کشور که او هم در کمیته ایثارگران موسوی فعالیت داشت به محضرشان رفته بودیم.

مرحوم حاج عبدالله از دوستان جانباز و اصلاح طلب خط امامی بود که در دوره ریاست جمهوری خاتمی و خرداد امسال درکمیته ایثارگران برای مهندس موسوی زحمات بسیاری کشید وحدود چهل روز پیش غفلتا دراثر سکته ای به جوار اجداد پاکش شتافت.

در مجلس ختم او در مسجد بلال از دوستان نزدیکش شنیدم او به رغم اینکه مجروح جنگ بود اما هیچگاه برای تشکیل پرونده جانبازی خود به بنیاد جانبازان مراجعه ای نکرده بود ولذا در بنیاد پرونده ای نداشت.

از قضا، درروز تشییع او، من با محبوب مردم ومظلوم این روزهای تلخ، حضرت آقای خاتمی که خدا وندعمرش را به بلندای آفتاب دراز فرماید توفیق دیداری خصوصی داشتم وضمن دادن خبر درگذشت این سید فداکار در راه خط امام از ایشان خواهش کردم در جهت تسلای دل همسر و فرزندان داغدار آن مرحوم پیام تسلیتی صادر نمایند که مرحمت نمودند وتقدیم خانواده وی شد.

دراین دیدار وقتی سردار مقدم به زینب دختر بزرگ مرحوم حاج سید عبد الله گفت زینب خانم ،آقای دکتر رجایی پیام آقای خاتمی را گرفتند که به شما تقدیم شد،اززینب جمله عجیبی شنیدیم که گفت اگر بدانید این پیام آقای خاتمی چه آب سردی برآتش دل درحال ازدیاد غم مرگ پدرم ریخت وادامه داد وقتی این پیام رابه ما دادید ومن آن راباز کردم وخواندم در جهت آرامش و تسلای دلم برای لحظاتی آن رابر روی قلبم گذاشتم و خدا می داند که با این کار چقدر دل من آرام شد.!

نمی دانم زینب دیگردر ادامه حرفهایش به ما چه گفت اما برای دقایقی انگار من دیگر در آن جمع نبودم و ناخودآگاه به یاد بی انصافیهای بعضی افراطیونی که خود را اصولگرا می نامند ولحظه به لحظه حلقه دوستان دلسوز انقلاب وایمانی خود را تنگتر وتنگتر می نمایند افتادم که این روزها در حق این سید وآن سید می کنند و با خود گفتم کاش الان یکی از این افراطیون اینجا بود واین خبر را برای دوستان خود می برد تا بدانند در فردایی که چندان دور نیست باید در محضر عدل الهی خود را برای پاسخ درباره این همه هتک حرمتهایی که در مورد خاتمی وموسوی وکروبی وهاشمی وگاه محسن رضایی نموده اند آماده کنند.

وقتی خواستیم رفع زحمت کنیم ناگهان به ذهنم آمد حال که یک پیام کتبی چند سطری خاتمی این همه می تواند خانواده مصیبت زده ای را آرام کند صحبت اوبا آنها چه خواهد کرد ؟ بلافاصله با منزل خاتمی تماس گرفتم .خودش گوشی تلفن رابرداشت .با پوزش از مزاحمت آن وقت شب به اوعرض کردم درمنزل مرحوم آقای موسوی هستیم وهمسر وفرزندان ایشان می خواهند چند جمله ای باشما توفیق مکالمه ای داشته باشند که با آغوش باز پذیرفتند و با یکایک همسر وفرزندان آن مرحوم احوالپرسی گرم ومحبت آمیزی کردند.

خدایا تو را به حرمت امام زمانمان سوگند می دهیم مملکت ما را از شر و آسیب دروغ و بی انصافی وتنگ نظری وخودبینی ومنفعت گرایی وخود خواهیهای ما مصون بدار ودلهای پر از کینه وکدورتمان را هماند روزها وماههای آغازین پیروزی انقلاب !نسبت به همدیگر مهربان ومهربان تر بگردان. آمین یا رب العالمین