پیگیری یک خبر؛منافع ما و مقامات ما!
چکیده :مگر اين تركيه، همان كشوري نيست كه پنج سال قبل، نزديك شدن دولت خاتمي به آن براي انعقاد قرارداد مخابراتي و احداث فرودگاه، فرياد اصولگرايان را درآورد كه «اكثر شركتهاي تـركـيـه،تـحـت نفوذ صهيونيستها هستند»؟ پس چرا غيرت رسانههاي مدعي اصولگرايي تحريك نشد تا بر سر امضاكنندگان قرارداد يا سكوت كنندگان در برابر اين خبر جعلي، فرياد...
کلمه: مجتبی واحدی در سرمقاله امروز آفتاب یزد درباره بخشی از سرمقاله چند روز پیش خود که درباره توافق های ایران و ترکیه بود و بازتاب گسترده ای در رسانه ها پیدا کرد نوشته است. وی با بررسی و پیگیری نحوه انتشار یک خبر نوشته است:«اگر ادعاي «خبرگزاري نيمه دولتي ايسنا» صحيح است و تلويزيون تركيه، شيطنت كرده است چرا هيچ كس در ايران از خود واكنشي نشان نداد؟ آيا چشم طمع «رسانه دولتي تركيه» به منافع دراز مدت ملت ايران، به اندازه اهانت يك روزنامه كم تيراژ بحرين و كويت نسبت به بعضي مقامات ايران اهميت نداشت كه متوليان وزارت خارجه يا رسانههاي شيفته دولت در ايران، در برابر آن واكنش نشان دهند؟»
متن کامل این سرمقاله به شرح زیر است:
آفتاب یزد- مجتبی واحدی:روز شنبه نهم آبان ماه، خبرگزاري ايسنا گزارشي از جريان كنفرانس مطبوعاتي اردوغان – نخست وزير تركيه – مخابره كرد كه در بخشي از آن آمده بود: «نخست وزير تركيه اعلام كرد كه آنكارا حق بازاريابي بيش از 50 درصد از گاز استخراجي از ايران را خواهد داشت».
نگارنده كه از خبرهاي تستي يا تكذيبي، تجربيات رنگارنگي دارد ترجيح داد يك روز نسبت به اين خبر سكوت كند و سپس نگراني خود از مفاد آن را اعلام نمايد. با گذشت بيش از 24 ساعت از انتشار خبر، نه هيچ يك از مقامات رسمي، احساس نگراني كردند و نه خبرگزاري ايسنا كه هماكنون نزديكي زيادي به دولت دارد اصلاحيهاي براي آن ارسال نمود. اين در حالي بود كه بازاريابي براي گاز توليدي در داخل، موضوعي پراهميت است و واگذاري 50 درصد اين اختيار به يك كشور خارجي، موضوعي نگران كننده و بي سابقه ميباشد. بر همين اساس، سرمقاله آفتاب يزد با تاخيري دو روزه به اين موضوع پرداخت. بيش از بيست و چهار ساعت از انتشار مقاله تحليلي آفتاب يزد گذشته بود كه خبرگزاري ايسنا در خبري جديد اعلام كرد:«تلويزيون دولتي TRTتركيه با ارائه گزارشي از كنفرانس مطبوعاتي اردوغان كه در جريان سفرش به تهران برگزار شد در ادعايي عجيب به نقل از اردوغان اعلام كرد كه تركيه حق بازاريابي بيش از 50 درصد از گاز استخراجي از ايران را خواهد داشت. پنج آبان ماه اردوغان در سفري سهروزه به ايران وارد تهران شد. در جريان اين سفر، اردوغان مصاحبهاي مطبوعاتي در سفارت تركيه داشت و به پرسشهاي خبرنگاران پاسخ گفت. در همين رابطه تلويزيون دولتي TRT تركيه با ارائه گزارشي از اين كنفرانس خبري با درج تيتري عنوان كرد كه اردوغان گفته است “تركيه بازاريابي بيش از 50 درصد از گاز استخراجي از ايران را خواهد داشت” اين اقدام شيطنت آميز در حالي انجام شد كه در اين كنفرانس اساسا مطلبي با اين محتوا از سوي اردوغان ذكر نشده بود و اين شبكه تلويزيوني، خواسته خود را در قالب اظهارات اردوغان اعلام كرده است.»
البته اين خبرگزاري نيمه دولتي ايران اعلام نكرده كه اگر «اساسا» هيچ مطلبي در خصوص “واگذاري حق بازاريابي گاز ايران به تركيه” در مصاحبه اردوغان وجود نداشته، چگونه همين خبرگزاري پنج روز قبل مستقيما به نقل از نخستوزير تركيه اعلام كرده بود كه «حق بازاريابي بيش از 50 درصد از گاز استخراجي از ايران، به تركيه واگذار شده است»؟ اين در حالي بود كه در خبر اوليه اين خبرگزاري، هيچگونه اشارهاي به تلويزيون تركيه به عنوان واسطه نقل خبر وجود نداشت. به عبارت ديگر، هر كس خبر اوليه ايسنا را ملاحظه مينمود يقين ميكرد كه اين رسانه نيمهدولتي ايران، مستقيما اظهارات نخستوزير تركيه را دريافت و در اختيار مخاطبان قرار داده است. اما سه روز بعد، مشخص گرديد اين خبرگزاري داخلي، اشتباها خبر «شيطنت آميز» تلويزيون تركيه را بر روي خروجي خود قرار داده است. البته وقوع چنين اشتباهاتي در يك رسانه پركار، بيسابقه نيست اما نكته مهم آن است كه «چرا مقامات وزارت نفت، به عنوان متوليان اصلي قراردادهاي نفتي و ساير دولتمردان كه امانتدار ثـروتهـاي عمومي هستند، در برابر انتشار اين خبر سكوت كردند؟» آيا مسئولان دولتي كه ماموراني را براي يافتن نقطه ضعف در رسانههاي اصلاحطلب و بسترسازي براي مجازات مديران اين رسانهها گماشتهاند، ماموران خود را به خاطر غفلت از اين خبر و تاخير سه روزه در تكذيب آن، مورد سرزنش قرار دادند؟ رسانههاي پرشمار و كم مخاطب مدعي اصولگرايي و عزتمندي چه؟ آيا هيچ يك از آنها، خبر منتشره توسط خبرگزاري داخلي در خصوص سپرده شدن اختيار بخشي از ثروت ملي به كشور تركيه را نديدند و نشنيدند؟ مگر اين تركيه، همان كشوري نيست كه پنج سال قبل، نزديك شدن دولت خاتمي به آن براي انعقاد قرارداد مخابراتي و احداث فرودگاه، فرياد اصولگرايان را درآورد كه «اكثر شركتهاي تـركـيـه،تـحـت نفوذ صهيونيستها هستند»؟ پس چرا غيرت رسانههاي مدعي اصولگرايي تحريك نشد تا بر سر امضاكنندگان قرارداد يا سكوت كنندگان در برابر اين خبر جعلي، فرياد بكشند؟
از سوي ديگر، اگر ادعاي «خبرگزاري نيمه دولتي ايسنا» صحيح است و تلويزيون تركيه، شيطنت كرده است چرا هيچ كس در ايران از خود واكنشي نشان نداد؟ آيا چشم طمع «رسانه دولتي تركيه» به منافع دراز مدت ملت ايران، به اندازه اهانت يك روزنامه كم تيراژ بحرين و كويت نسبت به بعضي مقامات ايران اهميت نداشت كه متوليان وزارت خارجه يا رسانههاي شيفته دولت در ايران، در برابر آن واكنش نشان دهند؟ همين ديروز، نحوه خبررساني شبكه العربيه در خصوص تجمع منتقدان دولت در مراسم سيزده آبان، واكنش فوري تعدادي از رسانههاي حامي دولت را به دنبال داشت. پس چگونه است كه طمعورزي رسانه تركيه در موضوعي كه مربوط به نسلهاي امروز و فرداست غيرت همين رسانهها و كفنپوشان همكار ايشان را تحريك نكرد؟ ضمن آنكه چهار روز از انعكاس اين خبر در يك خبرگزاري داخلي و تلويزيون پرمخاطب تركيه گذشته است اما هيچ يك از دستگاههاي رسمي كشور كه معمولا براي كشف اهانت به مقامات رسمي ايران و پاسخگويي به آن، همه رسانههاي خارجي را رصد ميكنند هنوز هيچ واكنشي نسبت به اين موضوع مهم نشان ندادهاند. پس ميتوان فرض كرد كه اصل خبر، چندان هم دروغ نيست اما نخستوزير تركيه، بي احتياطي كرده و آن را «لو» داده است. اگر غير از اين است، مردم حق دارند كه تكذيب فوري و رسمي اين خبر را از يك مرجع رسمي ايراني خواستار باشند زيرا تلويزيون رسمي و دولتي تركيه – كه قاعدتا حق ندارد سخن دروغ به بالاترين مقام كشور خود نسبت دهد – هنوز به تصحيح خبر منتشره اقدام نكرده و مقامات رسمي تركيه نيز در اين مورد واكنشي نشان ندادهاند!













