• صفحه اصلی
  • » آتش به اختیار؟ هیچ کس از نقد خود کم نشد...

» گفتار

آتش به اختیار؟ هیچ کس از نقد خود کم نشد

کانال تلگرامی رهبری نظام که بیش از یک میلیون عضو دارد مقاله‌ای از نشریه خط حزب الله منتشر کرده است که موضوع «آتش به اختیار» با سوال مواجه کرده که چرا و برای چه در چه صورتی می‌تواند رخ دهد و مخاطب را هم دانشگاه و دانشجویان دانسته که برای «آتش به اختیار» در روند تحقیق و تفحص به تبیین برسند. اگر چه این جواب گنگ و پر ابهام است. انعکاس این نشریه در کانال تلگرامی رهبر نظام معنادار است

ما متهمیم

عقیده را برتر از اخلاق نشانده‌ایم و چنان شأن و منقبتی به عقاید دینی داده‌ایم و آن را مبنای قرب و بعد، حب و بغض و ولاء و براء قلمداد کرده‌ایم، که زمینه برای بالیدن افراطی‌گرایی فراهم شده است. عقیده‌گرایی زمینه‌‌سازِ افراط‌گرایی است. هنوز هم فقه و در مرتبه‌ی بعدی عقیده، در صدر توجه ماست و به اخلاق، به چشم امری تزیینی و طفیلی نگریسته می‌شود. هنوز هم چنان که باید تلقّی انسان‌نوازی از لوازم «ولاء و براء» و مفهوم جهاد وجود ندارد و یا به نحو فراگیری به متن جامعه‌ی دینی، راه نیافته است

از امام‌جمعه به کجا می‌توان شکایت برد؟

چگونه است که امام‌جمعه‌ای از تریبونی که باید مردم را به تقوا دعوت کند به بیش از ۱۲ میلیون رأی‌دهنده به برادر بزرگوارمان جناب دکتر روحانی نسبت زشت و ناروایی می‌دهد وبا کمال تأسف همه علما و حوزویان و ازجمله دفاتر حضرت‌عالی سکوت می‌کنند و هیچ دم برنمی‌آورند، چرا شنیده نشد صدای وااسلامای کسانی که به کمتر از این کفن می‌پوشند و گریبان چاک می‌کنند

ایران، تا همیشه جزیره‌ی ثبات

حمله‌ی تهران واجد مختصاتی بود که تنها یک گروه تروریستی دیگر در آن خبره است: استفاده از پوشش مبدل زنانه؛ استفاده از سیانور؛ استفاده از «تله‌ی نارنجک» در ساخت‌مان مجلس؛ حمله به‌آرام‌گاه بنیان‌گذار جمهوری‌اسلامی، به‌جای محلی پرجمعیت‌تر مانند بازار تهران؛ لهجه‌ی عربی کتابی حمله‌کنندگان، که نشان می‌داد این‌ها احتمالاً خارجی نیستند، و جوری عمل می‌کنند که عرب «به‌نظر برسند» ـــ همه‌ی این‌ها یادآور ترورهای کور سازمان نفاق‌آلود تروریستی‌ای‌ست که از عراق آواره شده، با مرتجع‌ترین دولت‌ها مشغول لابی‌ست، و هم‌پیاله‌ی خبائثی از نومحافظه‌کاران آمریکایی تا وزیر امور خارجه‌ی پیشین عربستان است

قطر می‌تواند ادامه دهد؟

بهار عربی و ایستادن عربستان و امارات و بحرین از یک سو و قطر از سوی دیگر در دو جبهه متفاوت آتش اختلافات را بیشتر دامن زده است. قطر هم مانند ترکیه نفع خود را در تغییر رژیم در کشورهای عربی و به قدرت‌رسیدن متحدی مانند اخوان‌المسلمین دیده است، در حالی که عربستان حامی رژیم‌های موجود و به لحاظ ایدئولوژیک و سیاسی مخالف سرسخت اخوان‌المسلمین بوده است

تندباد منطقه و چراغ ایران

اغلب قدرت‌های بزرگ و کوچک ذی‌دخل و ذی‌نفع و ذی‌نفوذ در خلیج فارس و خاورمیانه با انتخاب مجدد حسن روحانی و تداوم دولت تدبیر و امید آشکارا مخالف بودند. اینک با انتخاب هوشمندانه‌ی مردم، امکان تداوم تدبیر و امید در سیاست داخلی و خارجی ایران فراهم آمده است و کار قدرت‌هایی که به ناامنی ایران چشم طمع دوخته‌اند، چندان آسان نیست

برای خانه‌هایی که زندان شده

نمی‌دانم نمی‌دانم در جهان چند خانه است که زندان شده؟ کوچه است که از بهشت، جهنم شده؟ تجربه ما به کار چندین دختر دیگر خواهد آمد؟

در رثای روح‌الله

به زعم بعض افراد، روحانیت زمانی قابل احترام و تکریم بود که حماقت از سراپای وجودش ببارد و الّا عالم سیّاس و روحانی کاردان و زیرک، کاسه ای زیر نیم کاسه داشت. و این از مسائل رایج حوزه ها بود که هر کس کج راه می‌رفت متدین تر بود. یاد گرفتن زبان خارجی، کفر و فلسفه و عرفان، گناه و شرک بشمار می رفت. در مدرسه فیضیه فرزند خردسالم، مرحوم مصطفی از کوزه ای آب نوشید، کوزه را آب کشیدند، چرا که من فلسفه می گفتم. تردیدی ندارم اگر همین روند ادامه می یافت، وضع روحانیت و حوزه ها، وضع کلیساهای قرون وسطی می شد

به یاد آیت‌الله طاهری اصفهانی

افسوس که اینک پس از گذشت سالیان بسیار، بی‌برنامگی آفتی است که همچنان دامن‌گیر بازیگران عرصه سیاست کشور، و جریانات سیاسی آن، باقی‌مانده است. امیدی که با فرارسیدن هر انتخابات در دلم ظهور می‌کند و با پایان آن، به دیوار بلند ناامیدی برخورد می‌کند. گویی هیچ‌گاه قرار نیست در این عرصه، گامی به توسعه‌یافتگی سیاسی نزدیک‌تر شویم. باوجود گذشت بیش از دو دهه از آن زمان، هنوز هم فهرست نامزدهای جناح‌های سیاسی و احزاب موسمی، بیش از هر چیز بر پایه تقسیم قدرت و تسهیم منافع شکل می‌گیرد، نه اشتراک در برنامه و خط‌مشی

مهندسی انتخابات؛ فرق دارد خودی بگوید یا غیر خودی!

میرحسین موسوی در تاریخ ۳۱خرداد۸۸ در بیانیه‌اش نوشت: «می‌گویند شکایت خود را از طریق شورای نگهبان پیگیری کنید اما این شورا بارها عدم بی‌طرفی خود را اثبات کرده و اصل در داوری، بی‌طرفی است». همان روز علی لاریجانی، رییس مجلس در مصاحبه‌ی تلویزیونی‌اش گفت: «کاش برخی اعضای شورای نگهبان به نفع یک کاندیدای خاص وارد میدان نمی شدند»

شورای نگهبان، انتخابات ۹۶ و کودتای ۸۸

شورای نگهبان در سال ۱۳۸۸ ـ برخلاف موضع این نهاد در قبال روند برگزاری انتخابات اخیر ـ هیچ ضرورتی ندید که حتی یک مورد را به دستگاه قضایی ارجاع دهد. بماند که در فقدان قوه قضاییه مستقل و بی‌طرف، امیدی به رسیدگی حقوقی منصفانه نیز در کار نیست. طبل رسوایی کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ با همان بازداشت فله‌ای فعالان ستادهای موسوی و کروبی از شب انتخابات، نواخته شد و بعدتر، با شلیک گلوله به‌سوی شهروندان معترض و سرکوب خونین جنبش مدنی به‌قدر لازم جلوه‌گری کرد

استدلال لاریجانی سست تر از تار عنکبوت

برادران لاریجانی و همفکرانشان نتوانسته اند کمترین دلیل فقهی بر ممنوعیت شرعی ربنای شجریان پیدا کنند، و نهایتا عدم پخش آن را به دلیل شبهه ناک دانستن تلاوت ملحون از سوی برخی فقهای بزرگ – که البته اسمشان را اعلام نکرده اند! – دانسته اند. یعنی احدی تلاوت در دستگاههای موسیقایی را حرام ندانسته است! اگر فرضا کسی در چنین تلاوتی شبهه کرده باشد به فتوای بنیانگذار جمهوری اسلامی پخش و شنیدن موسیقی شبهه ناک شرعا جایز است، به طریق اولی تلاوت ملحون شبهه ناک نیز شرعا جایز است. البته بنا بر احتیاط مقلدان چنین مفتیانی چنین تلاوتی را نشنوند!

خوب است جناب آقای روحانی بدانند…

ایران در طول این یک سده همواره در قیاس با فرنگ تحقیر شده است؛ دور زمانی نیست که رفراندوم سوییس چوبی شد بر سر مردم ایران که به افزایش یارانه نه گفته بودند. یا مشارکت حداکثری فرانسوی‌ها را با شماتت به ایرانیان یادآوری می‌کردند. اما دیدیم که چطور ایرانی‌ها نیز نه به افزایش یارانه رای دادند و نه بی‌تفاوت نسبت به سرنوشت کشور و منطقه و جهان خویش بودند. در حالی که فردای آن روز منتخب مردم ایالات متحده یعنی مهد مردم‌سالاری در نخستین سفر خارجی خود قدم به قلمروی تندروترین و افراطی‌ترین حکام جهان یعنی سعودی‌ها گذاشت و برای ملت خود با فروش چند صد میلیارد دلاری اسلحه، یارانه گدایی کرد

ماه بیداری از خواب دنیازدگی

هر چقدر از معنویت فاصله گرفته شود همانقدر راه حقیقت پیش دیدگان انسان به تیرگی فرو خواهد شد و هدف اصلی خلقت دچار انحراف خواهد گردید. در میان عبادات پس از نماز، روزه جلوه تابناکی دارد و راز این ویژگی را در نتایج آن بایستی جست‌وجو کرد بازداری نفس از خوردن و آشامیدن و دیگر امور حلال برای خدا فضیلتی به شمار می‌رود که اهمیت آن بر کسی پوشیده نیست

اخلاق پیروزی؛ گذر از سیاست پوپولیستی به‌سوی سیاست برای زندگی

بازنده و برنده، ناگزیر، زود یا دیر، خواهند فهمید در بازی پوپولیسم پیچیده و فراگیر، هیچ‌کس در مقیاس ملی و بینانسلی و میان‌مدت و بلندمدت برنده نیست. این بازی برای همه خودویران‌گر است

مردم را مقابل دین قرار ندهید

امام جمعهٔ مشهد با استناد به آیهٔ «والله یعصمک من الناس» تودهٔ مردم را خطری بزرگ معرفی می‌کنند که ممکن است جریان‌های سیاسی آنها را از دروازهٔ انتخابات و مردم‌سالاری در برابر دین و خدا و ولایت قرار دهند. بیان چنین مواضعی از سوی کسانی که سلیقه و جناح خود را عین دین و ولایت می‌دانند و مخالفانشان را با انواع اتهام‌ها و دشنام‌ها می‌نوازند چندان عجیب نیست؛ اما آنچه مایهٔ تأسف است و مجوزی برای سکوت باقی نمی‌گذارد، قرآنی دانستن دیدگاهی است که هرگز با آیات الهی سازگاری ندارد و قرآن کریم همواره بر نقطهٔ مقابل آن اصرار و تأکید می‌کند

آقای روحانی الوعده وفا

آنان که مسیری بر خلاف راه ملت می پیماند بدانند که امروز پس از انتخابات ریاست جمهوری و تاثیر گذاری اندیشه و گفتمان دوم خرداد و سید محمد خاتمی، فرصت مناسبی است تا با مردم همراه شده و فصل اساسی و نقطه عطف تاریخ انقلاب اسلامی یعنی دوم خرداد را بپذیرند و به ممنوعیتها و حصر خانگی پایان دهند

آزمون یکی از وعده‌های دولت

افتخار دولت جدید که هم آقای جهانگیری و هم آقای روحانی بارها بر آن تأکید کردند این بود که دولت آنان قانون را از کشوی میز دولت سابق درآورد و آیین‌نامه‌های اجرایی آن را نوشته و به اجرا گذاشته است. این افتخار مهمی برای دولت است ولی در این میان یک جای کار همچنان لنگ است

شیب نگران کننده!

در ۸۴ وقتی احمدی‌نژاد پیروز شد در منابر و محافل گفتند حاصل زیارت عاشوراهای مردم بود. ۱۰سال بعد وقتی در دو انتخابات همزمان شکست خوردند گفتند تقصیر لیست انگلیسی و رسانه‌های خارجی بود و حالا پس از شکست، در ویدئویی که از آقای رئیسی منتشر شده ایشان می‌گوید تقصیر «اتاق‌های جنگ روانی ستاد روحانی» بود. اما نه پیروزی احمدی‌نژاد ربطی به زیارت عاشورا داشت و نه شکست‌ها تقصیر خارجی‌ها و اتاق‌های ویژه بود. آنچه نمی‌خواهند باور کنند تنوع و تکثرِ نسلی است که خواسته‌هایی فراتر از تحمل و درکِ آنها دارد

اصولگرایان به این ۵ سوال پاسخ دهند

هنگامی که شورای نگهبان آقای روحانی را برای ریاست جمهوری صاحب صلاحیت دانست؛ باورش برای من ساده نبود؛ بخصوص اینکه از سوی هیچکدام از محافل “اصولگرا” صدای اعتراض و حتی پرسشی از شورای نگهبان بلند نشد که چرا یک آدم غربگرای نئولیبرال را واجد شرایط سخت و سنگین حضور در عرصۀ انتخابات ریاست جمهوری دانسته است!

تکاپوی معیشت

برای رسیدن به یک اقتصاد پویا و پیشرو باید به توسعه سیاسی توجه نمود و اولین و اصلی ترین موردی که در این امر می بایست لحاظ شود دموکراسی است و برای تحقق دموکراسی باید توزیع قدرت کرد و توزیع قدرت از تمرکز ثروت در دست عده ای خاص جلوگیری می کند. تعدیل قدرت به تعدیل ثروت خواهد انجامید و رفاه نسبی و برابری را باعث خواهد شد

ایران ١۴٠٠ : خطر نزدیک است

با انتخاب حسن روحانی، شیب توسعه‌ی ایران مثبت خواهد شد اما سال۱۴۰۰ می‌تواند نقطه‌ی عطف آن باشد؛ شیب را منفی کند و یا شتاب ببخشد. آن‌روز تنها راه نجات، گفتمانی است که فراگیر و نافذ باشد. حزبی که واقعی و سراسری و سرشار از نیروهای آماده به خدمت باشد. شبکه‌‌ای که گره‌های آن محکم و پیام‌های آن خواسته‌ی مردم باشد. جامعه‌ای مدنی که نهادهای آن به آسانی فرو نپاشد. ۴ سال تا ۱۴۰۰ فرصت است که جامعه‌ای مبتنی بر نهادهای مدنی بسازیم و به یاری آن نحسی «سیزده» را بدر کنیم

درس‌ها و عبرت‎های حماسه حضور

بهترین جشن پیروزی جناح پیروز ابراز احترام به دیگرانیست که مشرب دیگری را می‌پسندیدند. فردای ایران متعلق به همه ایرانیان است حضورگسترده مردم را قدر بدانیم و از همه انان برای ساختن ایران استمداد بجوییم. برجام ملی را به برجام یک اضافه کنیم و با طرح گفتمان گفتگو درمسیر ایجاد انسجام ملی بکوشیم و دیوار نفرت و منازعه را به بوستان همدلی مبدل سازیم و با کلید محبت قفل حصر بگشاییم

درباره سرگردانی یک جریان سیاسی

جریانی که یک عمر به جان موسیقی افتاد مجبور شد به پای موسیقی بیفتد. اما چون پیش‌تر «ربّنا» را فروخته بود چاره‌ای نداشت جز اینکه با همه‌ی حیثیت‌اش «جیگیلی» را بخرد و عجبا که ممنوعیت‌ موسیقی در کشورمان دو بانیِ حقوقی و حقیقی داشت؛ اولی دستگاهِ قضائی بود و دومی جریانِ هنرستیز مذهبی

گزارش های دروغ به رهبر

فردای انتخابات، تاریخ مصرف این بولتن‌های میلیونی تمام می‌شود اما نه دروغ‌های این جماعت تمام می‌شود نه قصه‌ی اسلامِ سکس‌زده‌ی آنها.

اجبار سیاسی رای دادن

آیا رای دادن به نظام مشروعیت میبخشد؟ آیا شرکت در انتخابات به معنای حمایت بیشرط و طرفداری از یکی از نامزدها میباشد؟

با رای‌مان نگذاریم ایران سقوط کند!

باور دارم که آزادی، ثبات و صلح در قرن حاضر از خشونت حاصل نمی شود بلکه باید در صندوق رای و آرای عمومی آن را یافت حتی دموکراسی را. ما انتخابات آزاد، حقوق بشر، حقوق زنان و … را مطالبه می کنیم، فریاد می زنیم، زندان می رویم و در نهایت خواسته هایمان را بدست می آوریم. چون باور داریم حق گرفتیست

مرو به صومعه کآنجا سیاه‌کاران‌اند!

این همان مشی و منشی است که برای چشیدن ولو یک قطره از جام قدرت، تن به هر رذالتی می‌دهد. رذالت یعنی این‌که تبسم کنی به روی آن‌چه بدان باور نداری و گذشته و حال‌ات شاهدی است بلیغ بر این ناباوری و ریاکاری‌ات. به زبان قرآن، این رفتار را نفاق می‌نامند. «یَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ»

نامه‌ای از اوین

شاید قدرت برآمده از اتحاد نهادهای انتسابی و موازی و کاسبین انقلاب و جنگ، نیرومندتر از آن باشد که در برابر اسامی بیرون‌آمده از رای مردم در پای صندوق‌های رای تمکین کنند. اما من اینبار به آقای روحانی رای خواهم‌داد. زیرا باور دارم که راه او در امتداد مسیر آن مردی‌ست که هشت سال پیش از این، از منتهای دل فریاد برآورد که (من آمده‌ام تا کرامت انسانی را پاس بدارم)

برای آنهایی که رأی نمی‌دهند…

اینکه سعی نمائیم دولت فرضی آقای رئیسی را در آینده‌ی پس از انتخابات تجسم کنیم! وضعیت اقتصادی معیشتی‌اش، سیاست خارجی‌اش، آزادی‌های سیاسی و اجتماعی‌اش و تولیدات فرهنگی و هنری‌اش را به تخیل در آوریم! سخنرانی‌اش را در نشست خبری بعد انتخابات و یا در جمع عمومی سازمان ملل از ذهنمان عبور دهیم! احساس دردناکی و استیصال‌آوری که از این تخیل به ما دست می‌دهد‌، در عالم واقع هم چندان دور از تصور نیست! اصلا باورم نمی‌شود اگر کسی بگوید ممانعت از چنین فاجعه‌ای ارزش رأی دادن را ندارد!!